Blogger Widgets

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2016

Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΜΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ...

Του Ιωάννη Κορνιλάκη

Μια Ελληνίδα Καθηγήτρια της Φιλοσοφικής Σχολή Αθηνών και σε ένα απ' τα βιβλία της που αφορούσαν τον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, έγραψε έναν πρόλογο με τον οποίο εξηγεί απλά πώς γίνονται οι προδοσίες Κρατών και Εθνών. Είναι η Ελένη Κούκκου που αφιέρωσε 50 ολόκληρα χρόνια από τη ζωή της, τρώγοντας τόνους σκόνης από σκονισμένα υπόγεια αρχείων όλης της Ευρώπης. Δεν είναι τυχαίο ότι το έργο μου “Ιωάννης Καποδίστριας ο Άγιος της πολιτικής” είναι αφιερωμένο σ' Εκείνην ώς ελάχιστο μνημόσυνο στη μνήμη της. Το κείμενο αυτό που σε λίγο θα διαβάσετε, απλά σας παρακαλώ να το διαβάσετε... Το αφιερώνω σήμερα σε όλους εσάς 25 Ιουλίου 2016, μια ημερομηνία σταθμό. 25 Ιουλίου 306 μ.Χ. στο York ο στρατός ανακηρύσσει Καίσαρα της Δύσης τον Μέγα Κωνσταντίνο μετά τον θάνατο του πατέρα του. 25 Ιουλίου 325 μ.Χ. ολοκληρώνεται η Α' Οικουμενική Σύνοδος την οποία είχε συγκαλέσει επίσης ο Μέγας Κωνσταντίνος στη Νίκαια της Βιθυνίας. Και 25 Ιουλίου 1261 μ.Χ. από την Αυτοκρατορία της Νίκαιας, ένας Στρατηγός ο Αλέξανδρος Στρατηγόπουλος θα απευλευθερώσει την Κωνσταντινούπολη την οποία είχαν αλώσει οι Φράγκοι το 1204. Δεν θα παραλείψω να υπενθυμίσω ότι σαν σήμερα το 1924 γεννήθηκε στα Φάρασα της Καππαδοκίας ένας μεγάλος σύγχρονος Άγιος, ο Παΐσιος ο Αγιορείτης. Επειδή πολλοί είναι αυτοί που πρόδωσαν έναν λαό, τον προδίδουν μέχρι και σήμερα, θα πω ότι η ιστορία δεν θα ξεχάσει να τους τοποθετήσει στη θέση που τους αξίζει... Στα απόβλητα της...
Η Ελένη Κούκκου ταύτισε τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο με τον Ιωάννη Καποδίστρια. Έχω δώσει μέχρι σήμερα 3 διαλέξεις με το ίδιο θέμα, και ετοιμάζεται και η Τετάρτη...
Στα ονόματα των ξένων βάλτε οποίο θέλετε... Σ' αυτούς που ανοίγουν κερκόπορτες επίσης... Άλλωστε είναι τόσο γνωστοί...

“Πάντα θα υπάρχει κάποιος που όταν του δοθούν τα κίνητρα απλώνει το χέρι του και ανοίγει μια κερκόπορτα...προς την καταστροφή. Προς το ολοκαύτωμα. Εκείνον που πέφτει σε κάποια πύλη του Αγίου ρωμανού ή σε κάποια πύλη ενός ναού, η ιστορία τον γράφει στο βιβλίο της αθανασίας. Της αιωνιότητας. Αλίμονο όμως στον λαό και στο Έθνος που χάνει για πάντα Εκείνον που έπεσε στην πύλη του Αγίου Ρωμανού στην Κωνσταντινούπολη ή Εκείνον που έπεσε στην πύλη του Ναού του Αγίου Σπυρίδωνος στο Ναύπλιο. Τότε αρχίζει γι' αυτόν τον λαό και γι' αυτό το έθνος μια μακρά πορεία μέσα στη νύκτα. Μια μακρά πορεία μοναξιάς. Σε κάποια απόμερη γωνιά του δρόμου κάποιος δειλός Metternich, ή Batrurst, ή Wellington, θα προσπαθει να γελάσει με ένα σαρδόνιο τρόπο. Και δίπλα του, εκείνος που άπλωσε το χέρι του και άνοιξε την κερκόπορτα της Εθνικής συμφοράς, θα στέκει διχασμένος. Το σαρδόνιο γέλιο των εχθρών της πατρίδας του, θα αδυνατεί να κατασιγάσει τις σπαρακτικές κραυγές του πόνου ενός λαού, που έχασε για πάντα το φως της ελπίδας. Στην επί χιλιετίες πορεία της Ελλάδος προς το πεπρωμένο της, όλοι οι δρόμοι που οδηγούν σ' αυτήν, και από τα τέσσερα σημείο του ορίζοντος, συχνά της φέρνουν κάποιους εξωγενείς παράγοντες που καιροφυλακτούν στις πύλες των συνόρων της, με την ελπίδα ότι κάποιο χέρι από τη μέσα μεριά θα απλωθεί και θα ανοίξει μια κερκόπορτα. Και σήμερα είναι τόσοι πολλοί αυτοί που περιμένουν απ' έξω. Ας μη βρεθεί το Ελληνικό χέρι που θα απλωθεί... Όπως τότε το 1453 και το 1831”.

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΤΗΝ 111 ΠΤΕΡΥΓΑ ΜΑΧΗΣ


Στην πλέον μάχιμη μονάδα της πολεμικής μας αεροπορίας, την 111 Πτέρυγα Μάχης Νέας Αγχιάλου, βρέθηκε χθες Παρασκευή 22 Ιουλίου 2016 η "Ελαία" ΑΜΚΕ και συγκεκριμένα ο Πρόεδρος της Αγιορείτης Αρχιμ. π.Γεώργιος Αλευράς και ο συγγραφέας και δ/νων σύμβουλος κ.Ιωάννης Κορνιλάκης, με σκοπό την πραγματοποίηση διάλεξης μετά από πρόσκληση του Διοικητή της ΠΜ Σμήναρχο κ.Κωνσταντίνο Κελλάρη.

Το θέμα όπως πάντα το Πρότυπο πολιτικής απο ιδρύσεως Ελληνικού Κράτους. Ο Ιδρυτής του Ιωάννης Καποδίστριας. Σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο απο πιλότους, μηχανικούς και προσωπικό της πολεμικής μας αεροπορίας, ο συγγραφέας κ.Κορνιλάκης είχε την ευκαιρία να μιλήσει στις καρδιές τους. Ο κ.Κορνιλάκης δεν παρέλειψε να αφιερώσει τη διάλεξή του σε 4 αεροπόρους μας καθώς και σε 29 καταδρομείς μας, που πριν ακριβώς 42 χρόνια, στις 22 Ιουλίου 1974, άφησαν την τελευταία τους πνοή στην Κύπρο, συμμετέχοντας στην αποστολή "ΝΙΚΗ", δυο ημερες μετά την εισβολή των γειτόνων στην Κύπρο. 

Ο συγγραφέας προχώρησε και σε μία μοναδική αποκάλυψη, δεικνύοντας την σχέση, αλλά και το ενδιαφέρον του Καποδίστρια, για την προσπάθεια του ανθρώπου να πετάξει. Μέσα απο επιστολή του με ημερομηνία 16 Οκτωβρίου 1811, ο Καποδίστριας μας ενημερώνει ότι παρακολούθησε μια επιτυχή προσπάθεια ενός Αυστριακού εφευρέτη να πετάξει με ένα υποτυπώδες μηχανισμό αεροσκάφους. 

Στο τέλος της διάλεξης ο κ.Κορνιλάκης προσέφερε στον Διοικητή κ.Κελλάρη το πόνημά του με τίτλο "Ιωάννης Καποδίστριας ο Άγιος της πολιτικής" και εκείνος με τη σειρά του προσέφερε στο συγγραφέα αναμνηστική πλακέτα με το έμβλημα της 111 Π.Μ.


Ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή η τιμητική διάκριση του Προέδρου της Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας ΕΛΑΙΑ, και ψυχής της εθνικού χαρακτήρα προσπάθειας, Αγιορείτη Αρχιμανδρίτη π. Γεωργίου Αλευρά, με ακριβές αντίγραφο του πολεμικού μας αεροσκάφους F-16 Block 50. Ο κ.Κορνιλάκης και ο π.Γεώργιος Αλευράς ευχαρίστησαν μέσα απ' την καρδιά τους για την πρόσκληση τον Διοικητή της 111 Π.Μ. Σμήναρχο κ.Κωνσταντίνο Κελλάρη, τον Υποδιοικητή Σμήναρχο κ.Ευάγγελο Γκουτζούνη και το σύνολο των ανθρώπων που εργάζονται στην 111 Π.Μ. και ευχήθηκαν να είναι πάντα εκεί, υγιείς, φύλακες των Ελληνικών ουρανών, φύλακες των συνόρων της Πατρίδας μας.


Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

Άγιος Πορφύριος: "Ο Χριστός είναι ο προστάτης της Ελλάδας" (Αναδημοσίευση από 9/10/2012)

"Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ ἀνάμνησις τῆς ὑπὲρ λόγον καὶ πᾶσαν ἐλπίδα δοθείσης ἡμῖν βοηθείας παρὰ τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, διὰ τῶν πρεσβείων τῆς ἀσπόρως αὐτὸν τεκούσης, κατὰ τῶν διὰ γῆς τε καὶ θαλάσσης, κυκλωσάντων τὴν καθ' ἡμᾶς Βασιλίδα τῶν πόλεων, καὶ πανωλεθρίᾳ παραδοθέντων τελείῳ ἀφανισμῷ"  (ΜΗΝΑΙΟΝ 25ης ΙΟΥΝΙΟΥ)



ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΑΠΟ 9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2012


Σήμερα που η ανθρωπότητα βαδίζει μπρος σε οδυνηρά αδιέξοδα και στεκόμαστε μπροστά σε αποκαλυπτικά γεγονότα έρχεται ο λόγος του Γέροντα Πορφυρίου να δώσει μήνυμα ελπίδας για το αύριο της Ελλάδας αλλά και όλου του κόσμου. Το μήνυμα του Γέροντα Πορφυρίου έρχεται σε πλήρη ταύτιση με το βίο του Ιωάννου της Αποκαλύψεως και τα μηνύματα που απορρέουν από αυτόν.  Ο γέρων Πορφύριος συνήθιζε να λέει ότι « ο Χριστός είναι ο προστάτης της Ελλάδας» και πράγματι σήμερα την ημέρα που τιμούμε τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, ο Χριστός μέσα από το βίο του αγαπημένου του μαθητού, στέλνει διδακτικό μήνυμα σε όλο το χριστιανικό κόσμο και μη, στην Ελλάδα, στην Γερμανία και σε όλη την ανθρωπότητα.

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2016

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ Ι.Μ. ΣΙΜΩΝΟΣ ΠΕΤΡΑΣ Αρχ. Γέροντος Ελισσαίου για τον Ιωάννη Καποδίστρια

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ Ι.Μ. ΣΙΜΩΝΟΣ ΠΕΤΡΑΣ Αρχ. Γέροντος Ελισσαίου για τον Ιωάννη Καποδίστρια, Την Πεντηκοστή  του 2011


Την ημέρα της Πεντηκοστής του 2011, που συμπτωματικά συνέπιπτε με την αποφράδα ημέρα της Αλώσεως Κωνσταντινουπόλεως, ο Γέρων Ελλισσαίος έγραψε μια επιστολή ύμνο και για τον Ιωάννη Καποδίστρια, και για το έργο Ιωάννης Καποδιπστριας ο Άγιος της πολιτικής, αλλά και για τους συντελεστές της συγκεκριμένης εκδόσεως, με τις ανέκδοτες επιστολές του Κυβερνήτη. Για τη μεγαλειώδη ημέρα της Ορθοδοξίας που είναι η Πεντηκοστή, την αφιερώνουμε σήμερα.

" Εν Αγείω Όρει τη 29η Μαΐου 2011 

Πανοσιολογιώτατον Αρχιμανδρίτην π. Γεώργον Αλευράν, Πρόεδρον της Αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας Ελαία. 


Πανοσιολογιώτατε και λίαν ημίν αγαπητέ π. Γεώργιε, Η μεγάλη και χαρμόσυνος εορτή της Πεντηκοστής και της καθόδου του Παρακλήτου και προσκυνητού Αγίου Πνεύματος είς τους μαθητάς του Κυρίου, της ιδρυτικής ημέρας της Εκκλησίας ημών, μας παρέχει την αφορμήν να επικοινωνήσομεν μαζί Σας και να σας ευχηθώμεν πλουσίων την παραμυθίαν και τον φωτισμόν Αυτού εφ' Υμάς προς καρποφόρον συνέχισιν του πνευματικού έργου Υμών. 

Έχοντες δε ανά χείρας το βιβλίου " Ο Άγιος της πολιτικής", όσπερ έχετε την ευγενή καλωσύνην προ καιρού να μας επιδώσετε δια χειρός είς το πλοίον συνταξιδεύοντες προς το Όρος, έτι αισθητότερον ενεθυμήθημεν την ζωήν και το έργον του πραγματικώς "Αγίου" τούτου πολιτικού μας, τον οποίον δεν θα ήτο υπερβολή να είπωμεν ότι ουδείς των επίγενομένων υπερέβη είς προσφοράν, ήθος, αρετήν, πίστιν, θυσιαστικήν ζωήν, λιτότητα, αγάπης προς τον λαόν και την Εκκλησίαν, ολοκληρωτικην αφοσίωσιν είς το καθήκον. 


Το δε εκδοθέν εντυπωσιακόν βιβλίον καθίσταται ιδιαιτέρως επίκαιρον είς την σύγχρονον περίοδον κρίσεως αξιών, την οποιαν διέρχεται η χώρα ημών, καθώς παρέχει αξιομίμητον πρότυπον πολιτικού ανδρός, μεριμνώντος δια τα κοινά με φόβον Θεού και Φιλόθεον ζήλον και μισήσαντος τα του κόσμου τερπνά κα ηδέα δια την αγάπην του λαού και της Πατρίδος. 

Όθεν, εκ καρδίας συγχαίρομεν Υμάς ως Πρόεδρον της μη κερδοσκοπικής εταιρείας ΕΛΑΙΑ δια την έκδοσιν αυτού, ως και τον φιλοπόνως και με πολλήν αγάπην κα μέθεξιν δια τον μακαριστόν Κυβερνήτην κοπιάσαντα συγγραφέα κύριον Ιωάννη Κορνιλάκην, δια την συμβολήν είς την προβολήν του Μεγάλου αυτού Ηγέτου και του μαρτυρικού βίου του, ο οποίος επί 180 έτη παραμένει δια το Γένος ημών ελπιδοφόρος φάρος ενότητος και φωτεινός οδοδείκτης". 

Ο Καθηγούμενος της Ιερας Μονής Σίμωνος Πέτρας Αρχ. Ελλισσαίος



Η Β' Έκδοση του Αγίου της πολιτικής
του συγγραφέα κ.Ιωάννη Κορνιλάκη

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

Ολυμπιακοί Αγώνες Ελαιολάδου στην Αρχαία Ολυμπία



Από το αφιέρωμα της "Καθημερινής"
Στην Αρχαία Ολυμπία στις 2/3 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε ένα Διεθνές Συνέδριο, με θέμα το ελαιόλαδο και τις θρεπτικές και κυρίως τις θεραπευτικές του ιδιότητες, που βασίζονται στα συστατικά του και κυριώς στην Ελαιοκανθάλη. Εξετάστηκαν με την μέθοδο NMR. Εξετάστηκαν 565 δείγματα απο περίπου 20 χώρες. Τα τρία πρώτα βραβεία δόθηκαν σε ΕΛΛΗΝΙΚΑ ελαιόλαδα.

 Η συγκεκριμένη μέθοδος έχει αναπτυχθεί απ' το Καποδιστριακό μας πανεπιστήμιο και αποτελεί και αποτελεί Διεθνώς αναγνωρισμένη μέθοδο, που έχει ανακαλύψει το δίδυμο των καθηγητών dr. Prokopi Magiati και dr. Eleni Melliou. 

Η "Ελαία" (σύμπτωση;) ως μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός, προσέφερε το συγκεκριμένο βίντεο για την έναρξη του συνεδρίου, και άλλο ένα για το τέλος του. Το τέλος είχε θέμα τον Πρώτο Κυβερνήτη μας τον Ιωάννη Καποδίστρια.

 "Συμπτωματικά" το πρώτο βραβείο πήγε στην Κέρκυρα. Το όνομα του συγκεκριμένου ελαιολάδου GOVERNOR, με ετικέτα τον Ιωάννη Καποδίστρια.

 Το δεύτερο βραβείο στο ελαιόλαδο DIVINUS απο ελαιώνες του Αγίου Όρους. DIVINUS θα πει Θεϊκός, όπως άλλωστε Θεϊκή και η προέλευση του ευλογημένου δένδρου της Ελιάς.

Το εισαγωγικό βίντεο:


Το τραγούδι "Ελιάς Στεφάνι" σε μουσική του συνθέτη Γιώργου Βούκανου και στίχους του Ιωάννη Κορνιλάκη, που εμπεριέχεται στην Α΄Έκδοση του πονήματος με τίτλο "Ιωάννης Καποδίστριας ο Άγιος της πολιτικής" (2010), αποτέλεσε και το επίσημο "κλείσιμο" του συνεδρίου της Διεθνούς Εταιρείας Ελαιοκανθάλης:




Ο συγγραφέας του "Αγίου της Πολιτικής" και Δ/νων Σύμβουλος της "Ελαίας"ΑΜΚΕ
κ.Ιωάννης Κορνιλάκης με τους δύο νικητές των βραβείων "Health & Nutrition Awards 2016
O καθηγητής κ.Dan Flynn του UC Davis Olive Center's(USA) με τον δεύτερο
νικητή κ.Παναγιώτη Κορνιλάκη, ιδιοκτήτη της εταιρείας Divinus
και του βραβευμένου ελαιολάδου "Gloria Olivae"


"Divinus - Gloria Olivae"

O καθηγητής του Καποδιστριακού Παν.Αθηνών και Αντιπρόεδρος της
Διεθνούς Εταιρείας Ελαιοκανθάλης κ.Προκόπης Μαγιάτης με τους νικητές του
καλύτερου ελαιολάδου ανάμεσα σε 565 δείγματα από όλο τον κόσμο.
Νικητές η οικογένεια Δαφνή και το ελαιόλαδο
"The Governor" από την Κέρκυρα.

"The Governor"



Επιμέλεια: Κωστούλας Βασίλης
Φωτογραφία: Μάριος Αρβανίτης | www.2manstyles.pro

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2016

Άγιος Πορφύριος: «Δεν μου αρέσει να προφητεύω αλλά θα σας πω μια προφητεία...» (Αναδημοσίευση Δεκεμβρίου 2012)


Ιερομόναχος π.Γεώργιος Καυσοκαλυβίτης
Ιερά Καλύβη Ζωοδόχου Πηγής, Ιερά Σκήτη Αγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων Αγίου Όρους

Σε μια εποχή που όλο και περισσότερος κόσμος νιώθει την ανάγκη, εξαιτίας της βαθύτατης κρίσης που πλήττει την ανθρωπότητα, να ασχοληθεί με εσχατολογικά γεγονότα όπως αυτά περιγράφονται στην Αποκάλυψη του Αγίου  Ιωάννου του Θεολόγου αλλά και όπως με τη Χάρη του Θεού αποκαλύφθηκαν στους Προφήτες, στους Πατέρες της Εκκλησίας αλλά και σε σύγχρονους αγίους γέροντες όπως ο Γέρων Παΐσιος, πρέπει να σταθούμε ιδιαίτερα στη στάση του Γέροντα Πορφυρίου και να αποκωδικοποιήσουμε γιατί ένας τόσο μεγάλος Άγιος της εποχής μας, ενώ γνώριζε με ακρίβεια και λεπτομερέστατα για όλα όσα ζούμε και που έρχονται, εν τούτοις απέφευγε να μιλάει για αυτά.
Πρέπει να μας προβληματίσει ιδιαιτέρως γιατί ο γέροντας δεν μίλησε καθόλου για τα επερχόμενα, αλλά αποκάλυψε μόνο τα αναγκαίως απαραίτητα και σε συγκεκριμένους ανθρώπους.
Ο βασικός πυρήνας της σκέψης του Γέροντα Πορφυρίου ήταν ότι ο κόσμος είναι ανάγκη να εμπεδώσει και να καλλιεργήσει την αγάπη προς το δημιουργό του, όχι μέσα από το φόβο των μελλούμενων, αλλά μέσα από μια ανιδιοτελή σχέση, όπως ο στοργικός πατέρας προς το παιδί του.
Γιατί η ενότητα που ήταν η μεγαλύτερη παρακαταθήκη του Χριστού προς τους Αποστόλους, μπορεί να εξασφαλισθεί όταν το παιδί ενωθεί με τον πατέρα δια της αγάπης πρωτίστως και όχι δια του φόβου.
Ο Γέρων Πορφύριος παρομοίασε ευστόχως την εποχή που ζούμε όπως τα χρόνια λίγο πριν έλθει ο Χριστός.
Τι επικρατούσε τότε; Μια ρωμαϊκή «ειρήνη» στην εξουσία, η ειδωλολατρία, ένα ιερατείο αλλοτριωμένο από τα πάθη της εξουσίας, υποκριτικό χωρίς να ωφελεί αντιθέτως να απομακρύνει τον κόσμο από τον Θεό και τέλος υπήρχε μια μικρή μερίδα αγνών και αγαθών ανθρώπων.
Όλα αυτά περιγράφουν το σήμερα με λεπτομέρεια και η επανάληψη της ίδιας εποχής  προφανώς πρέπει να μας προβληματίσει εντόνως.
Πριν από τον Χριστό υπήρξαν προφητείες για τον ερχομό Του αλλά και προειδοποιήσεις για μετάνοια στο λαό του Θεού, όπως στην περίπτωση του Ιωνά και της Νινευή.
Ωστόσο αυτές οι προφητείες στάλθηκαν από τον Θεό για εκείνους τους λίγους αγνούς και αγαθούς ανθρώπου κάθε εποχής, όπως προανέφερα, γιατί είχαν την καλή προαίρεση να δεχθούν τα μηνύματα και να γνωρίζουν τι θα πράξουν.
Με αυτό το σκεπτικό ενεργούσε και ο Γέρων Πορφύριος καλώντας τους ανθρώπους να πλησιάσουν από αγάπη στον Χριστό και όχι από τον φόβο φοβερών γεγονότων.
Γνώριζε αλλά δεν έλεγε. Μιλούσε λακωνικά και κωδικοποιημένα και γνώριζε ότι υπήρχε στην εποχή του μεγάλο χάσμα στην πνευματικότητα των ανθρώπων του Αγίου Όρους με τον έξω κόσμο.
Για αυτό το λόγο είχε στείλει άνθρωπο να ειδοποιήσει τον Γέροντα Παΐσιο να πάψει πλέον να μιλάει για τον αντίχριστο, το χάραγμα, επικείμενους πολέμους κλπ.
Όχι γιατί ήταν λάθος αυτά που με Θεία φώτιση είχε πληροφορηθεί ο Γέρων Παΐσιος, αλλά γιατί τα πνευματικά μέτρα του κόσμου είναι σε τέτοια επίπεδα που ο φόβος δεν θα είχε κανένα ουσιαστικό  αποτέλεσμα και ήταν αναγκαία η προσέγγιση μόνο δια της αγάπης του Χριστού.
Διότι  αν άνθρωπος αγαπήσει τον Θεό, τότε ο Θεός όταν αλλάζουν οι άνθρωποι, αλλάζει και Εκείνος την ιστορία. Το ίδιο έγινε και στην επικείμενη καταστροφή της Νινευή.
Ο ίδιος ο Γέροντας Πορφύριος τις τελευταίες ημέρες του τόνιζε την ηθική κατάπτωση και εξαθλίωση που έχουμε περιέλθει ως λαός και τόνιζε στα πνευματικά του τέκνα να βρουν τον στίχο της Παλαιάς Διαθήκης που λέει «ἱμάτιον ἔχεις, ἀρχηγὸς ἡμῶν γενοῦ».
Εκεί μας έλεγε ότι περιγράφεται η σημερινή κατάσταση ανάγλυφα. Ίδιες καταστάσεις του «παλαιού Ισραήλ» με τον «νέο Ισραήλ» και ίδια συμπτώματα.
Ο «παλαιός Ισραήλ» έχασε την ενότητα του με τον Θεό και ο «νέος Ισραήλ» έχασε αυτήν ακριβώς την πορεία ενότητας με τον Χριστό.
Αυτή ήταν και η μεγάλη λαχτάρα του Γέροντα και την υπηρέτησε κυριολεκτικώς μέχρι τελευταίας πνοής.
Η Αρχιερατική Προσευχή του Χριστού «Ίνα ώσιν εν» ήταν αυτή που υπηρέτησε ο Γέροντας όσο ζούσε και με αυτή κοιμήθηκε στα χείλη. Γιατί γνώριζε ότι η ανθρωπότητα διασφαλίζοντας την ενότητα με τον Χριστό δεν θα είχε ποτέ να φοβηθεί ούτε πολέμους, ούτε αντίχριστο.
Αντιθέτως σήμερα προσεγγίζουμε το κακό και εξετάζουμε τα επερχόμενα ως αναπόφευκτο κακό. Εκεί χάνουμε όλη την ουσία.
Οι πόλεμοι, οι επικείμενες συμφορές και γεγονότα είναι το ύστατο φάρμακο στην αποστασία του ανθρώπου και για αυτό ο Γέρων Πορφύριος έλεγε ότι: «Η Αποκάλυψη γράφτηκε για να μην γίνει».
Γιατί η Αποκάλυψη έχει ως σκοπό την προειδοποίηση και ο τρόπος να αποφευχθεί είναι μόνο αν υπηρετήσουμε την ενότητα που μας άφησε ο Χριστός ως παρακαταθήκη.
Αυτή είναι η θεραπευτική αγωγή στον ασθενή, γιατί αν η ασθένεια προχωρήσει, τα γεγονότα της Αποκάλυψης θα είναι ο ακρωτηριασμός που προκαλεί ο ιατρός όταν χτυπήσει η γάγγραινα.
Έλεγε ο Γέροντας: «Η εποχή μας είναι σαν την εποχή του Χριστού. Και τότε ο κόσμος είχε φθάσει σε μία αθλία κατάσταση. Ο Θεός, όμως μας λυπήθηκε. Και τώρα δεν πρέπει ν' απελπιζόμαστε. Βλέπω μέσα από τη συμφορά να εμφανίζεται κάποιος πολύ σπουδαίος άνθρωπος του Θεού, ο οποίος θα συνεγείρει και θα ενώσει τον κόσμο προς το καλό»
Είναι από τις ελάχιστες φορές που ο γέροντας μίλησε για αυτά που ζούμε και που έρχονται. Τόνιζε ότι αλλάζει η δικαιοσύνη του Θεού και  ότι η κατάστασή μας είναι αθλία.
Έβλεπε όμως το έλεος Του Θεού για μία ακόμη φορά να επισκέπτεται την ανθρωπότητα. Το ίδιο έλεγε και ο Γέρων Παΐσιος όταν επισκέπτες τον πλησίαζαν με έκδηλη αγωνία για τα επερχόμενα και όταν τον ρωτούσαν πότε θα έρθει η οργή του Θεού. Εκείνος έλεγε ότι «Θα πρέπει να ζητούμε να έρθει το έλεός Του και όχι η οργή Του».
Αυτό έχει ανάγκη η ανθρωπότητα και έτσι πρέπει να προσεγγίζει αυτά που είπαν οι Άγιοί μας. Αυτά που προφητεύθηκαν για τις μέρες μας, αφορούν εκείνους τους λίγους, που όπως προ Χριστού, έχουν την προαίρεση να υπηρετήσουν την εν Χριστώ ενότητα.
Οι φυλλάδες, ο ξένος τύπος, κανάλια και ηλεκτρονικά ΜΜΕ, ασχολούνται συστηματικά με το  τι είπε ο Γέρων Παΐσιος και άλλοι σύγχρονοι γέροντες. Δεν γνωρίζω αν το κάνουν για λόγους διαφημιστικούς, εμπορικούς κλπ. Πρέπει όμως να προβληματιστούμε. Να προβληματιστούμε για να αναζητήσουμε την ουσία μέσα σε όλα αυτά.
Το 2009 επισκεπτόμενοι την Ρωσία, μέσα στα πλαίσια  της προσπάθειας έκδοσης των επιστολών του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια, συναντηθήκαμε με υψηλόβαθμο στέλεχος της Κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Με έκπληξη άκουσα μια ερώτηση που σχετίζεται με όλα τα παραπάνω.
Με ρώτησε :
- Γέροντα Γεώργιε, οι πατέρες στο Άγιον Όρος λένε ότι θα γίνει πόλεμος Ρωσίας Τουρκίας για την Κωνσταντινούπολη. Εσείς τι λέτε για αυτό ;
Του απάντησα δίχως να το σκεφτώ, όπως πιστεύω θα απαντούσε και ο Γέρων Πορφύριος.
- Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, που είναι ένας μεγάλος Άγιος της Ορθοδοξίας είπε: "Θα προσπαθούν να το λύσουν με την πέννα, μα δεν θα μπορούν. 99  φορές με τον πόλεμο και μια με την πέννα". «Πάντως εμείς, είμαστε με την πέννα», συμπλήρωσα.
Οι Έλληνες πιστεύω ότι είχαν την ευλογία να τους στείλει ο Θεός μια αποκαλυπτική προσωπικότητα όπως ο Γέρων Πορφύριος για να μας δείξει τον τρόπο και τον δρόμο για να αποφύγουμε συμφορές και δυσκολίες.
Εναπόκειται σε εμάς πως θα διαχειριστούμε την παρακαταθήκη που μας άφησε και να μην περιμένουμε το πλοίο να συγκρουστεί με το παγόβουνο.
Αν ενεργούμε ο καθένας από μόνος του και ξεκομμένοι από τον Χριστό, είναι σίγουρο τότε ότι θα πούμε αυτό που είπε ο άγιος γέροντας: «Μπορεί όμως, με το σχέδιο τού Θεού, να έρθει, να έρθει ώστε οι άνθρωποι ν' αποκτήσουν μία επίγνωση, να ιδούνε το χάος ολοζώντανο μπροστά τους, να πούνε: Έ! Πέφτουμε στο χάος, χανόμαστε. Όλοι πίσω, όλοι πίσω, γυρίστε πίσω, πλανηθήκαμε. Και να έρθουνε πάλι στο δρόμο τού Θεού και να λάμψει η Ορθόδοξος πίστις».
Οι τελευταίες ημέρες του Γέροντα Πορφυρίου ήταν και οι πλέον αποκαλυπτικές για τα πνευματικά του παιδιά αλλά και για όλη την ανθρωπότητα. Ο γέροντας μας μάζεψε στο κελί του στα Καυσοκαλύβια και μας είπε: «Δεν μου αρέσει να προφητεύω αλλά θα σας πω μια προφητεία.»
Ο Γέροντας μας μίλησε για το τι θα συμβεί στην  Ελλάδα και ποιο είναι το μέλλον της. Ήταν αποκαλυπτικός για το μέλλον της Ελλάδας. Όλα αυτά πλέον άρχισαν να πραγματοποιούνται. Σήμερα ζούμε όλα όσα μας είπε και που άρχισαν να πραγματοποιούνται με ακρίβεια.
Η μεγαλύτερη αποκάλυψη του Θεού ήταν  το τελευταίο βράδυ της ζωής του, όταν για μισή ώρα περίπου προσευχόταν με την αρχιερατική προσευχή του Ιησού «Ίνα ώσιν εν».
Το ίδιο το Άγιο Πνεύμα προσευχόταν μέσω του Γέροντα Πορφυρίου για την εν Χριστώ ενότητα όλων των Χριστιανών αλλά και όλων των ανθρώπων της γης, για να μην έρθουν τα δεινά της αποκαλύψεως.
Αυτή η προσευχή είναι και η μεγαλύτερη παρακαταθήκη του Χριστού στο ανθρώπινο γένος. Το να γίνει πράξη η ενότητα της ανθρωπότητας με τον Θεό.  
Αυτή η παρακαταθήκη σήμερα 21 χρόνια μετά την κοίμηση του Γέροντα Πορφυρίου παραμένει ζωντανή και αποτυπωμένη σε μια εικόνα. Την Παναγία «»Ίνα ώσιν εν» την Πατριώτισσα, μια εικόνα προφητική και εσχατολογική, που πλέον γνωρίζει όλη η Χριστιανοσύνη.
Αυτή την παρακαταθήκη την υπηρετούμε μέχρι σήμερα τα παιδιά του και ελπίζουμε σε αυτήν.
Υσ: Στις 2 Δεκεμβρίου ήταν η ημέρα κοίμησης του Γέροντα Πορφυρίου. Αφιερώνουμε αυτό το άρθρο εις τη μνήμη του και να εύχεται από τους ουρανούς  για αυτή την εν Χριστώ ενότητα, για τη σωτηρία όλου του κόσμου.

Ιερομόναχος π.Γεώργιος Καυσοκαλυβίτης
Ιερά Καλύβη Ζωοδόχου Πηγής, Ιερά Σκήτη Αγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων Αγίου Όρους


Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

Ιωάννης Κορνιλάκης: Η ομιλία για Ι.Καποδίστρια στο Αρχηγείο του Στόλου (Βίντεο)


Ομιλία στο Αρχηγείο του Στόλου του Π.Ν. για τον πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδος Ι.Καποδίστρια και την Ελληνική Επανάσταση του 1821, πραγματοποίησε ο συγγραφέας και δ/νων σύμβουλος της "Ελαίας" ΑΜΚΕ, κ.Ιωάννης Κορνιλάκης, την Πέμπτη 12 Μαΐου 2016. Ο κ.Κορνιλάκης ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση και έδωσε το παρών στην αίθουσα διαλέξεων του Αρχηγείου στο Ναύσταθμο της Σαλαμίνας. Την ομιλία παρακολούθησαν ανώτατοι αξιωματικοί και στελέχη του Στόλου του Π.Ν και της Διοίκησης Υποβρυχίων.
Ο συγγραφέας κ.Ιωάννης Κορνιλάκης, μίλησε όπως συνηθίζει  εκτός κειμένου, για την ευεργετική δράση του Καποδίστρια στην προετοιμασία, διασφάλιση και διάσωση εν τέλει, της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821. 

Μετά το πέρας της ομιλίας ο Υπαρχηγός Στόλου Π.Ν. Υποναύαρχος κ.Ιωάννης Κορακάκης και ο Κυβερνήτης της Φρεγάτας "Ύδρα" Αντιπλοίαρχος κ.Αντώνιος Γεωργόπουλος, υποδέχθηκαν τιμητικά τον συγγραφέα κ.Ιωάννη Κορνιλάκη και τον Πρόεδρο της "Ελαίας" Ιερομόναχο π.Γεώργιο Αλευρά, επάνω στη Φρεγάτα "Ύδρα", όπου βράβευσαν τον κ.Κορνιλάκη με τιμητικές πλακέτες και ο συγγραφέας με τη σειρά του παρέδωσε στους ανώτατους επιτελείς το έργο του με τίτλο "Ιωάννης 
Καποδίστριας ο Άγιος της πολιτικής"




Ιωάννης Κορνιλάκης: Η ομιλία  για Ι.Καποδίστρια και Ελληνική Επανάσταση στο Αρχηγείο του Στόλου












19 Μαΐου.Οι Έλληνες δεν ξεχνούν!




Βίντεο - αφιέρωμα στον ξεριζωμό των Ελλήνων της Μικράς Ασίας. Υπάρχουν δύο ημερομηνίες κάθε χρόνο, που ο Ελληνισμός
θυμάται τον ξεριζωμό του από τη Μικρά Ασία. Οι ημερομηνίες έχουν οριστεί επίσημα από το Ελληνικό Κράτος.
Είναι η 19η Μαΐου που ορίστηκε ως ημέρα μνήμης
για τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.Είναι και η 14η Σεπτεμβρίου που ορίστηκε ως ημέρα μνήμης
της γενοκτονίας των Ελλήνων της Σμύρνης.
Το βίντεο αυτό αφορά το κομμάτι εκείνο του Ελληνισμού,
που θέλει να θυμάται και τις υπόλοιπες 363 ημέρες του χρόνου.
Ιδανικός τρόπος μνήμης η μουσική, οι στίχοι, η εικόνα
και η εκφραστικότητα. Μια ιστορική αναδρομή, προσφορά
και σε αυτούς που υποστηρίζουν ακόμη συνωστισμούς...
Ιωάννης Κορνιλάκης

Σκηνοθεσία-Κείμενα: ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΡΝΙΛΑΚΗΣ
Αnimation σήματος: INOSEN COMPANY
Μοντάζ - Δημιουργικό: ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΩΣΤΟΥΛΑΣ

Τραγούδι: ΧΩΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΥΜΑΙΑ
Ερμηνεία: ΜΕΛΙΝΑ ΑΣΛΑΝΙΔΟΥ
Στίχοι: ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΑΛΑΧΟΥΤΗΣ
Μουσική: ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
1η Εκτέλεση: ΓΙΩΤΑ ΝΕΓΚΑ (Δίσκος: "Ξεριζωμός")

Το τραγούδι του βίντεο κλιπ
ηχογραφήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής
Θεσσαλονίκης για τον δίσκο
"Ελαία Ερίζωσεν"

Παραγωγή Βίντεοκλιπ
" ΕΛΑΙΑ ΑΜΚΕ © "

Το βίντεο δημιουργήθηκε
για ψυχαγωγικούς σκοπούς
και δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2016

Γέρων Γεώργιος: Ο Αναστημένος Χριστός ο καλύτερος φίλος μας (βίντεο)

Ομιλία για τον Άγιο Πορφύριο Καυσοκαλυβίτη, πραγματοποίησε ο Γέρων Γεώργιος ο Καυσοκαλυβίτης, την Κυριακή 27 Μαρτίου 2016 στον Ιερό Ναό Προφήτη Ηλία στο Παγκράτι. Στον κατάμεστο ενοριακό ναό ο Γέρων Γεώργιος παρουσίασε τη μοναδική μορφή του πνευματικού του πατέρα και πτυχές της ζωής του, άγνωστες στο ευρύ κοινό, αφού πολλά πράγματα για τα τελευταία χρόνια της ζωής του Αγίου Γέροντα Πορφυρίου δεν αναγράφονται σε βιβλία και βιογραφίες. Για το περιεχόμενο της ομιλίας δεν χρίζουν ιδιαίτεροι σχολιασμοί. Το βίντεο είναι αποκαλυπτικό και δημοσιεύεται σήμερα εορτή του Αγίου Γεωργίου 2 Μαΐου 2016. Χριστός Ανέστη.









Παρασκευή, 29 Απριλίου 2016

“Έταῖρε, ἐφ᾿ ᾧ πάρει;” (Αναδημοσίευση από Μάϊο 2014)

(Κείμενο αφιερωμένο στα 1123 χρόνια της ένδοξης Χριστιανικής Αυτοκρατορίας, στον τελευταίο Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο Δραγάση και στους πεσόντες υπερασπιστές της προδομένης Πόλης, που πριν από 561 χρόνια, την αποφράδα Τρίτη της 29ης Μαΐου 1453, έδωσαν το αίμα τους, πέφτοντας υπέρ Πίστεως και Πατρίδος) 


Ιερομονάχου Γεωργίου Καυσοκαλυβίτου, Ιερά Καλύβη Ζωοδόχου Πηγής - Ιεράς Σκήτης Αγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων Αγίου Όρους


Π
ριν από 2000 χρόνια η ανθρωπότητα ζει την πιο τραγική της νύχτα. Ο Ιησούς μέσα στον κήπο της Γεθσημανή δέχεται το φιλί του Ιούδα. Η έσχατη πράξη προδοσίας της ανθρωπότητας έναντι του Θεού, ολοκληρώνεται μέσα από ένα φιλί, μία έκφραση της αγάπης. Η αντίθεση αυτή, που εκφράζει ο Ιούδας μέσα από την πράξη του αυτή, χαρακτηρίζει την σιωπηλή πίκρα του Θεανθρώπου και του Αγίου Πάθους Του, που ενώ σταυρώθηκε και αναστήθηκε για τη σωτηρία όλου του κόσμου, οι άνθρωποι επιλέγουν να κλείσουν τις καρδιές τους, παραδομένοι στα πάθη, στις κενοδοξίες και τυφλωμένοι από εγωισμό. Διαπράττουμε μέχρι και σήμερα αυτή την φοβερή προδοσία. Ενώ μας έχει αποκαλυφθεί η αλήθεια και η αγάπη του Χριστού, πουλάμε τα πάντα για τα αργύρια της φιλοδοξίας, της καταξίωσης, της αποδοχής. O Άγιος Πορφύριος παρομοίαζε την εποχή μας όπως εκείνη που υπήρχε στα χρόνια του Χριστού. Η φράση του Χριστού «ἑταῖρε, ἐφ᾿ ᾧ πάρει;» (φίλε γιατί ήλθες), απευθύνεται στον καθένα μας, όπως εκείνα τα χρόνια, έτσι και τώρα. Από την στιγμή της προδοσίας του Ιούδα μέχρι και κάθε στιγμή σήμερα. Όμως ακόμη και εκείνη την έσχατη στιγμή ο Ιησούς τον αποδέχεται ως φίλο.
Ο Ιούδας είχε μια εκκοσμικευμένη ιδέα και γνώμη για τον Ιησού. Δεν είχε καμία σχέση με την απλότητα των αγράμματων ψαράδων. Κατά παράδοση λένε, ότι κατείχε κοσμική γνώση και είχε σπουδάσει οικονομικά. Δηλαδή ήταν ένας ορθολογιστής και τεχνοκράτης για την εποχή του, δηλαδή ένας επιστήμων.  Η επιστήμη  δεν είναι κακό πράγμα, αντιθέτως είναι ευλογία Θεού. Ο Θεός έδωσε τις επιστήμες, τις τέχνες και τα γράμματα, αλλά αυτά θα πρέπει να τα περιβάλλει κυρίως η γνώση και η αγαθότητα του Θεού. Επιστήμη χωρίς αρετή, όπως έλεγαν οι πρόγονοί μας, πανουργία εστί. Άλλο η εκπαίδευση, οι γνώσεις και τα πτυχία, και άλλο η παιδεία, που σημαίνει ένδυμα της ψυχής με αρετές. Άς μην ξεχνάμε την ρητή άποψη του Πλάτωνος στους Νόμους του.
 ( Παιδεία που στοχεύει στις γνώσεις, παιδεία που στοχεύει στα χρήματα, παιδεία που στοχεύει στην κατάκτηση της εξουσίας δεν είναι παιδεία, αλλά και ούτε παιδεία θα πρέπει να αποκαλείται ).  Δυστυχώς η δύση έχει αποκόψει την επιστήμη από την αληθινή γνώση του Θεού, που είναι η ταπείνωσις και η αγάπη. Είναι  ακριβώς αυτό που έλεγε και ο Όσιος Ιωσήφ ο Βρυέννιος ότι: «η Θεολογία είναι τέχνη τεχνών και επιστήμη κατ’ εξοχήν των επιστημών, της οποίας αρχή και υποκείμενο και τέλος είναι αυτός ο Θεός».
Οι Απόστολοι μπορεί να μην κατείχαν τις επιστήμες του κόσμου, παρά μόνο την τέχνη του ψαρά, αλλά η ειλικρινή τους αγάπη, η απλότητά τους και το άδολον, τους κατέστησε αληθινούς μαθητές, για να τους τελειοποιήσει ο Ιησούς Χριστός στέλνοντας τον Παράκλητο. Όμως δεν συνέβη και το ίδιο με τον άτυχο Ιούδα. Του έλειπαν τα φυσικά χαρίσματα των Αποστόλων, οι αρετές. Σε τίποτα δεν τον εβοηθήσαν οι επιστήμες του κόσμου τούτου. Αντιθέτως τον οδήγησαν στο ανοσιούργημα, το να προδώσει τον ίδιο τον Θεό, διότι η καρδιά του ήταν ακάθαρτη από τα πάθη της φιληδονίας, της φιλαργυρίας και της φιλοδοξίας. Εν τέλει γεμάτος από το πάθος της δειλίας, επρόδωσε τον Αθώο στους πονηρούς και σκοτεινούς ανθρώπους εκείνης της εποχής.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία πορεύεται 2000 χρόνια μετά την Πεντηκοστή μέχρι και σήμερα δια πολλών μαρτυρίων, προβλημάτων, αντιπαραθέσεων, διχασμών εντός αλλά και εκτός της Εκκλησίας. Ο Χριστός είπε στον  Πέτρο ότι η Εκκλησία θα πορεύεται εις τους αιώνες «και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής»(Ματθ.16,18). Η Εκκλησία για τους Αποστόλους αλλά και για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς είναι το σύνολο των πιστών κατά το πρότυπο της σύναξης  των πρώτων Χριστιανών. Ο Απόστολος Πέτρος μίλησε στο πλήθος τον ομοεθνών του και πίστεψαν 3000 εξ αυτών και βαπτίστηκαν χριστιανοί. Αυτοί αποτέλεσαν και την πρώτη εκκλησία, της οποίας η ίδρυση έγινε με την σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος. Αυτή είναι η Μία  Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει Αποστολική διαδοχή 2000 χρόνων. Τηρούμε κατά γράμμα τους κανόνες και τις παραδόσεις της πρώτης Χριστιανικής Εκκλησίας. Όλοι οι πιστοί της πρώτης Εκκλησίας ήσαν Άγιοι. Ο βίος των πρώτων πιστών της πρώτης Εκκλησίας είναι μοναδικός και ανεπανάληπτος. Δυστυχώς όμως και εμείς οι Ορθόδοξοι, μπορεί να διατηρούμε την Αποστολική διαδοχή και τον τύπο ως προς τους κανόνες και τις συνόδους, αλλά 2000 χρόνια μετά δεν ζούμε ως προς την ουσία του Χριστιανισμού, όπως οι πρώτοι Χριστιανοί.
Μέχρι τους τρεις πρώτους αιώνες οι Χριστιανοί είχαν τη φλόγα για τον Θεάνθρωπο Ιησού και επιζητούσαν διακαώς να φύγουν το συντομότερο δυνατό από τον κόσμο και να βρεθούν κοντά του. Όπως έλεγε ο φλογερός Απόστολος Παύλος «οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν» (Εβρ. 13,14). Τους πρώτους τρεις αιώνες οι Χριστιανοί ονειρεύονταν και επιζητούσαν την άνω Ιερουσαλήμ.

Ο κόσμος για τους πρώτους Χριστιανούς ήταν σκύβαλα.  Ήταν αυτό που έλεγε ο Απόστολος Παύλος: «ηγούμαι πάντα σκύβαλα είναι, ίνα Χριστόν κερδήσω».  Μόνο τους τρεις πρώτους αιώνες είχαμε πάνω από 11.000.000 μάρτυρες. «Των εν όλω τω κόσμω Μαρτύρων σου, ως πορφύραν και βύσσον τα αίματα, η Εκκλησία σου στολισαμένη, δι' αυτών βοά σοι, Χριστέ ο Θεός. Tω λαώ σου τους οικτιρμούς σου κατάπεμψον, ειρήνην τη πολιτεία σου δώρησαι, και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος». 

Ο Άγιος Γεώργιος, ο Άγιος Νέστωρ, ο Άγιος Δημήτριος και άλλοι χιλιάδες μάρτυρες, είναι τα λαμπρά παραδείγματα που με τα αίμα τους στόλισαν και στερέωσαν την Ορθοδοξία. Το μεγαλύτερο στολίδι της χριστιανικής εκκλησίας μας είναι οι μάρτυρες των πρώτων αιώνων, οι ομολογητές. Όμως ο Ιησούς Χριστός ήθελε να στολίσει την Εκκλησία και με ένα άλλο στολίδι, των ασκητών, των πατέρων, των μοναχών, των οσίων και των ομολογητών. Από τη στιγμή που ο Μέγας Κωνσταντίνος και κυρίως ο Μέγας Θεοδόσιος ανακήρυξε τον Χριστιανισμό επίσημη θρησκεία του κράτους, οι διωγμοί σταμάτησαν. Ο Χριστιανισμός βγήκε από τις κατακόμβες κλείνοντας τον κύκλο των Μαρτύρων και εγκαινιάζοντας έναν νέο κύκλο, αυτόν των Οσίων πατέρων της ερήμου.
Οι Άγιοι Αντώνιος, Παχώμιος, Αρσένιος, Αθανάσιος και οι μεγάλοι Άγιοι Ιεράρχες Χρυσόστομος, Βασίλειος και Γρηγόριος έλαμψαν με την Άγιότητά τους και την Ορθόδοξη βιωτή τους. Όταν πέρασε η εποχή των διωγμών,  ο αρχέκακος διάβολος εμφάνισε τις αιρέσεις. Άρχισαν να εμφανίζονται οι αιρέσεις και ο διάβολος επέφερε σοβαρό πλήγμα  με την αίρεση του Αρείου. Μια  αίρεση που συγκλόνισε τον Χριστιανικό κόσμο, η οποία υπάρχει ως και σήμερα. Η θέση του Αρείου, ότι Ιησούς ήταν δημιούργημα και όχι υπόσταση του Θεού βρήκε ιδιαίτερη απήχηση μεταξύ των υπηκόων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, όπως το ίδιο πράττει σήμερα ο Χιλιασμός. Ο διάβολος είναι πάντα εφευρετικός και όταν οι Χριστιανοί βρίσκουν διέξοδο, αυτός θα σπείρει κάτι καινούργιο για να εμποδίσει την σωτηρία τους. Ο Άρειος ήταν και αυτός ένας μαθητής του Ιησού,  που όμως τον πρόδωσε ως ένας άλλος Ιούδας, διότι είχε το πάθος της φιλοδοξίας. Ο ίδιος επηρεασμένος και συμμεριζόμενος απόψεις που εξέφραζε  και ο Ωριγένης έπεσε στην αίρεση. Η αιρετική διδασκαλία και κακοδοξία του Αρείου και του Ωριγένη καταδικάστηκε από την ορθόδοξη εκκλησία.  Η ατυχία τους ήταν ότι θέλησαν να Θεολογήσουν για την Αγία Τριάδα, ακάθαρτοι όντες. Θεολόγοι όμως είναι αυτοί οι οποίοι όψονται τον Θεόν «Μακάριοι οι καθαροί την καρδίαν ότι αυτοί τον Θεόν όψονται». Οι Όσιοι και οι Άγιοι εκείνης της εποχής ήταν μεγάλοι, γιατί εναντιώθηκαν στα πάθη και είχαν άσκηση μεγάλη για την απόκτηση των αρετών της  ταπείνωσης, της διάκρισης.  Μόνο αυτοί μπορούσαν να μιλήσουν για τον Τριαδικό Θεό. Με την άσκησή τους έφθασαν να γίνουν τα πραγματικά και αληθινά νήπια του Θεού.«ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις» (Λουκ.10,21). Οι  Άγιοι πατέρες έγιναν τα αληθινά νήπια του Χριστού.
Ο πρώτος μαθητής που Θεολόγησε ήταν ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, ο Αγαπημένος και Παρθένος, στον οποίο δόθηκε το μέγα και ύψιστο χάρισμα της Θεολογίας, γιατί ήταν καθαρός στην καρδιά περισσότερο από όλους τους Αποστόλους.
 Ο δεύτερος Θεολόγος της Εκκλησίας μας ήταν ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος ο Ναζιανζηνός. Ήταν μία σπάνια προσωπικότητα και φυσιογνωμία εκείνης της εποχής, όπου έδρασε εναντίον του Αρειανισμού και κατόπιν εντολής του Μεγάλου Βασιλείου πήγε στην πρωτεύουσα του Χριστιανισμού την Κωνσταντινούπολη όπου επικρατούσε ο Αρειανισμός. Ήταν λεπτοφυής νούς, ποιητική ψυχή, υψιπετής αετός της Θεολογίας. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος ήταν ένα μικρό και ασθενικό γεροντάκι που κατατρόπωσε τον Αρειανισμό στην Κωνσταντινούπολη και έλαμψε η Ορθοδοξία. Οι εχθροί έβλεπαν επάνω του τον Θεό.  Για αυτό στα φλογερά του κηρύγματα έλεγε: «Εμείς οι Χριστιανοί δεν μιλούμε για τον Θεό, αλλά βιώνουμε τον Θεό».
Ο Μέγας Θεοδόσιος θα ανεβάσει τον Γρηγόριο στο υψηλότερο βάθρο, αυτό του Πατριάρχου, που από κει ψηλά θα φώτιζε όλη την Χριστιανική αυτοκρατορία. Από εκεί θα επικρατούσε το φως και η αλήθεια διώχνοντας το σκοτάδι του Αρειανισμού, που επί δύο αιώνες βασάνιζε τους πραγματικά ευσεβείς Χριστιανούς. Ήταν εκείνος που θυσιάστηκε για να σωθεί το καράβι της εκκλησίας, όταν επαναλήφθηκε η προδοσία στο πρόσωπό του με κατηγορίες και πονηρίες. Εκείνος όμως είπε: «αφήστε να είμαι σαν τον προφήτη Ιωνά! Ήμουν υπεύθυνος για την καταιγίδα αλλά θα θυσιαστώ για να σώσω το πλοίο, δεν ήθελα να αναλάβω τον θρόνο και με χαρά θα τον αφήσω». Ο άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός είναι πραγματικά  Θεολόγος Πατέρας της Εκκλησίας, ιε­ρουργός του Λόγου και των θείων Μυστηρίων, που αποχαιρέτιζε τη δεύτερη οικουμενική Σύνοδο κι έλεγε: «Καθαράν και ακίβδηλον την ιερωσύνην εφύλαξα»
Για μεγάλο διάστημα στον Χριστιανισμό επικρατούσε η ειρήνη και η αληθινή ευσέβεια. Ο διάβολος όμως έπρεπε να βρει καινούργια τεχνάσματα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άρχισε στον κόσμο σιγά-σιγά να ψύχεται η αγάπη των Χριστιανών μέσα στην ευμάρεια και στην καλοπέραση. Μέσα σε μια τέτοια αυτοκρατορία, όπου από πνευματική άρχισε να μετατρέπεται σε υλιστική, οι Χριστιανοί δεν είχαν τις αφορμές ώστε να επιδίδονται σε αγώνες για να πλησιάζουν τον Θεάνθρωπο Ιησού. Οι μόνες ευκαιρίες δίνονταν μέσα από τα μοναστήρια, τις σκήτες και τις ερήμους, που εκεί μέσα μόνο μπορούσαν να επιδίδονται σε αγώνες πραγματικής άσκησης και ομολογίας, για να φτάσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα, που δεν είναι άλλο από τον να ενωθεί ο άνθρωπος,  ο Χριστιανός με τον Θεό.
Στα χρόνια του Ιουστινιανού η αυτοκρατορία και ο Χριστιανισμός γνώρισε τις μεγαλύτερες προκλήσεις και αντιθέσεις. Η στάση του Νίκα αποτέλεσε μια πρόκληση και δύσκολη στιγμή για την Χριστιανική Αυτοκρατορία, με κίνδυνο να χάσει την συνοχή και την ενότητά της. Υπήρξε η χειρότερη περίοδος βίας και αναρχίας που γνώρισε η Κωνσταντινούπολη. Η τάξη αποκαταστάθηκε  χάρη στην ανδρεία μιας γυναίκας, της  Αυτοκράτειρας Θεοδώρας. Όμως αυτή η ανδρεία που επέδειξε η Θεοδώρα και ο Ιουστινιανός , δεν αποκατέστησε μονο την τάξη στην αυτοκρατορία, αλλά είχαμε και την εξάπλωσή της από ανατολών μέχρι δυσμών, με αποκορύφωμα την δημιουργία του μεγαλοπρεπέστατου και μοναδικού Ναού της του Θεού Σοφίας, την σημερινή Αγιά Σοφιά. Αυτός ο Ναός από την ώρα που στήθηκε μέχρι και σήμερα, είναι το κέντρο και το σημείο αναφοράς όλης της Ορθοδόξου εκκλησίας αλλά και όλου του Χριστιανικού κόσμου. Όταν είδε ολοκληρωμένο τον Ναό ο Ιουστινιανός αναφώνησε: «Νενίκηκά σε Σολομών».
Σε όλα τα χρόνια της αυτοκρατορίας οι αυτοκράτορες ήταν εκείνοι που μετά από «αίτησιν εκκλησιαστικήν» συγκαλούσαν τις οικουμενικές συνόδους, με σκοπό «πρώτον μεν σύμβολα ή όρους ή τόμους ή ομολογίας και εκθέσεις, αναφερομένας εις τον δογματικήν πίστην και αι διάφοροι αιρέσεις κατά καιρούς εμφανισθείσαι αίτιναις δια της κακοδιδασκαλίας αυτών εζήτουν να διαστρέψουσιν τα της ευαγγελικής διδασκαλίας νοήματα» και επίσης «κανόνας αναφερομένους εις την διοίκησιν, την ευταξίαν, το πολίτευμα και τον καθόλου βίον της εκκλησίας και επέχοντας θέση νόμων υποχρεωτικών διά τα μέλη της εκκλησίας και δια το κράτος»

Η τελευταία οικουμενική σύνοδος που συγκλήθηκε από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΣΤ’ το 787 μ.Χ και κατόπιν αίτησης του πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Ταρασίου, αποφάσισε την αναστήλωση των εικόνων καταδικάζοντας την εικονομαχία που αποτέλεσε ένα ακόμα πλήγμα στην καρδιά της αυτοκρατορίας.


Για να φθάσουμε στην ίδρυση του Αγίου Όρους από τον Μέγα Αθάνασιο, όπου προνόησε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και η Κυρία Θεοτόκος να γίνει αυτό το αγιώνυμο Όρος, η κιβωτός της Ορθοδοξίας και του Γένους. Εκείνα τα σπουδαία  χρόνια με την ίδρυση του Αγίου Όρους και της Ι.Μ Μεγίστης  Λαύρας, έχουμε δύο σημαντικές προσωπικότητες τον Άγιο Συμεών τον Νέο Θεολόγο και τον Μέγα Φώτιο. 


Μετά από 600 χρόνια περίπου η Εκκλησία μας αναγνωρίζει στο πρόσωπο του Αγίου Συμεών, το της Θεολογίας μέγα χάρισμα. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης περί θεολογίας καταθέτει τα εξής: «γνωρίζω ότι το χάρισμα της ιεράς θεολογίας είναι το υψηλότερο και πλατύτερο από όλα τα χαρίσματα του  Αγίου Πνεύματος. Γι αυτό και τα σκεπάζει όλα, όπως η όρνις σκεπάζει τα νοσσία της». Χάρισμα το θεωρούσε και ο Όσιος Μάξιμος ο Καυσοκαλυβίτης.
Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος παρόλο που αμφισβητήθηκε από πολλούς μοναχούς και ιεράρχες της εποχής του, από νεαρή ηλικία αγάπησε πάρα πολύ και υπέρ του δέοντος τον πνευματικό του πατέρα τον Άγιο Συμεών τον Ευλαβή. Από μικρή ηλικία, μέσα από αυτή την αγάπη μετείχε των άκτιστων ενεργειών του Θεού και είχε  επίσης, από μικρή ηλικία, την εμπειρία του ακτίστου φωτός του Θεού. Για την αγαπητική αυτή σχέση με τον πνευματικό του πατέρα και κυρίως για τους καρπούς αυτής της σχέσης, φθονήθηκε πάρα πολύ από το ίδιο του το οικείο περιβάλλον, του μοναστηριού και των μοναχών. Ο Μέγας αυτός Θεολόγος όσο προχωρούσε εις την αρετήν και την βαθειά γνώση  του Θεού, αποτολμούσε ολοένα και περισσότερα πράγματα. Η πρόοδός του αυτή προς τον Θεό αντί να αποτελέσει πρότυπο για τους ανθρώπους της εκκλησίας της εποχής εκείνης, αποτέλεσε πρόκληση φθόνου.
Όμως το αποκορύφωμα του φθόνου των ανθρώπων εμφανίστηκε όταν εκείνος έφτασε στο αποκορύφωμα της αγάπης του προς τον Θεό και τον πνευματικό του πατέρα. Ο φθόνος δεν άντεχε την αγάπη. Ο φθόνος δεν μπορούσε να αποδεχθεί την Αγιότητα του πνευματικού του, και πολύ περισσότερο τον Συμεών που πραγματοποιούσε μεγάλες εορτές τιμώντας τον ως Άγιο μετά την κοίμησή του. Αυτό όμως οδήγησε τον φθόνο των μοναχών και των εκκλησιαστικών ανθρώπων της εποχής σε δυσθεώρητα ύψη, θεωρώντας τον ως παραβάτη και παράτυπο, με το επιχείρημα ότι η εκκλησία δεν είχε αποφανθεί για την Αγιοκατάταξή του. Όμως αυτός συνέχιζε να τιμά τον Άγιο γέροντά του, αδιαφορώντας για όλους τους επικριτές, αλλά ταυτόχρονα και υποκριτές και φαρισαίους της εποχής, που θέλανε να εμφανίζονται ως η εκκλησία της εποχής, και επομένως ήσαν οι μόνοι να αποφασίζουν. Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος εύστοχα ανταπαντούσε, «και γω εκκλησία είμαι...». Αντιλαμβανόταν στον Χριστιανισμό της εποχής εκείνης, μετά από δέκα αιώνες Χριστιανικής πορείας, ότι οι αληθινοί και πραγματικοί Χριστιανοί ήταν ελάχιστοι. Χαρακτηριστικά έλεγε ότι στους πρώτους τρεις αιώνες, κλήρος και λαός ήσαν όλοι Άγιοι. 
Μετά όμως από το διάταγμα των Μεδιολάνων και την ανεξιθρησκία, άρχισε να ψύχεται η αγάπη των πολλών, να έχουμε περισσότερο Χάρη και Αγιότητα στον κλήρο και αντίθετα ο λαός να παραπαίει στα πάθη. Όμως στην πορεία δυστυχώς άρχισε να ψύχεται και ο κλήρος,  και ελάχιστοι πλέον και από κει, να αγαπούν αληθινά τον Θεό και να αγιάζονται. Χαρακτηρίζοντας την εποχή του «ότι τώρα οι Χριστιανοί είτε στον κλήρο, είτε στον λαό, κατά μόνας  ο καθένας και με την δική του προαίρεση έπρεπε να αγωνίζεται για τη σωτηρία του» διαπίστωνε ότι πλέον δεν υπήρχαν πολλά πρότυπα προς μίμηση.
Η Ορθόδοξη εκκλησία έχει τρεις Θεολόγους. Ο τρίτος και τελευταίος ο Άγιος Συμεών… Η Θεολογία δεν σπουδάζεται σε πανεπιστήμια και πολύ περισσότερο δεν διδάσκεται με τον νού. Το ποιος είναι πραγματικά Θεολόγος το άφησε παρακαταθήκη ο τρίτος Θεολόγος της Ορθοδοξίας μας ο Άγιος Συμεών. Θεολόγος είναι αυτός που γνωρίζει τον Θεό, και τον γνωρίζει γιατί πολύ απλά Τον είδε. Όχι με τα μάτια του νού, αλλά με τα αυθεντικά μάτια της καρδιάς, αρκεί αυτή η καρδιά να μην είναι ακάθαρτη. Ίσως γι’ αυτό να έχουμε αυτή την πνευματική τραγωδία στις μέρες μας.
Ο Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ έγραψε: «Όποιος επικαλεστεί το όνομα του Θεού ακάθαρτος ων, θα  τον κατασπαράξουν οι δαίμονες»
ἦσαν δέ τινες υἱοὶ Σκευᾶ Ἰουδαίου ἀρχιερέως ἑπτὰ οἱ τοῦτο ποιοῦντες.
ἀποκριθὲν δὲ τὸ πνεῦμα τὸ πονηρὸν εἶπε· τὸν Ἰησοῦν γινώσκω καὶ τὸν Παῦλον ἐπίσταμαι· ὑμεῖς δὲ τίνες ἐστέκαὶ ἐφαλλόμενος ἐπ᾿ αὐτοὺς  ἄνθρωποςἐν  ἦν τὸ πνεῦμα τὸ πονηρόνκαὶ κατακυριεύσας αὐτῶν ἴσχυσε κατ᾿ αὐτῶνὥστε γυμνοὺς καὶ τετραυματισμένους ἐκφυγεῖν ἐκ τοῦ οἴκου ἐκείνουτοῦτο δὲ ἐγένετο γνωστὸν πᾶσιν Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησι τοῖς κατοικοῦσι τὴν Ἔφεσονκαὶ ἐπέπεσε φόβος ἐπὶ πάντας αὐτούςκαὶ ἐμεγαλύνετο τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ·" (Πραξ. 19,14-17)
 Ο Άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος εκοιμήθη το 1037μ.Χ. Χρειάστηκαν μόλις 17 χρόνια για  να επαληθευθεί  ότι ο Χριστιανισμός περνούσε όντως μεγάλη κρίση. Το σχίσμα του 1054 μ.Χ ήταν το πρώτο δυνατό ταρακούνημα. Η Δύση είχε πλέον αποσπαστεί δυστυχώς από την αλήθεια, εξαιτίας του ορθολογισμού και της εκκοσμίκευσης. Επικράτησε ο εγωισμός, ο παραλογισμός. Ο διάβολος κατάφερε ένα μεγάλο πλήγμα μετά από δέκα αιώνες στην Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού. Στην συνέχεια και στην πορεία της μικρής και περιορισμένης Αυτοκρατορίας, άρχισαν να έρχονται τα κακά το ένα μετά το άλλο.

Ένα άλλο μεγάλο πλήγμα που ήρθε από τη Δύση ήταν οι σταυροφορίες του 1204 μ.Χ. Και αυτό το κακό πάλι από τη Δύση μας ήρθε. Ενώ ο προορισμός των Σταυροφόρων ήταν να απελευθερώσουν τα Ιεροσόλυμα, εστράφησαν προς την Κωνσταντινούπολη. Οι Σταυροφόροι στις σταυροφορίες της Κωνσταντινούπολης καταλήστεψαν την Πόλη, πλούτισαν από τον χρυσό της Πόλης, αλλά ο πολιτισμός τους καταφάνηκε όταν κειμήλια αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων έγιναν προσάναμμα για να ψήνουν τα κρέατα τους. Είναι τραγικό μα συνάμα αληθινό σήμερα οι Έλληνες να χρωστούν στην Δύση 400 δις ευρώ. Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Οι σταυροφόροι της Δύσης  καταλήστευσαν τον Ελληνισμό και μας δανείζουν από τα κλεμμένα. Οι Ευρωπαίοι εταίροι συνεχώς μας ασπάζονται και μας φιλούν, αλλά  συνεχώς μας προδίδουν για τα τριάκοντα αργύρια και για ακόμη μία φορά μας σταυρώνουν. Αλλά όμως να γνωρίζουν ότι οι Έλληνες και το ρωμέηκο θα αναστηθούν μετά την Σταύρωση. Όμως προσοχή! Όχι από οποιαδήποτε σταύρωση, όχι απ’ την ακούσια σταύρωση, αλλά απ’ την ΕΚΟΥΣΙΑ ΣΤΑΥΡΩΣΗ. Εάν είναι εκούσια όπως και του Θεανθρώπου θα επέλθει η Ανάσταση. Διαφορετικά θα είναι τιμωρία για τους πολλούς και η Ανάσταση θα αφορά λίγους.
Αυτός ο Γολγοθάς και το μαρτύριο της καταληφθείσας αυτοκρατορίας κράτησε 57 χρόνια. Στις 15 Αυγούστου 1261 ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Μιχαήλ Παλαιολόγος ανακατέλαβε την πόλη και στέφθηκε για δεύτερη φορά αυτοκράτορας, επιχειρώντας τεράστιες προσπάθειες για την αναστήλωση των ερειπίων που είχαν αφήσει πίσω τους οι Λατίνοι.
Διαφαίνεται πλέον σε όλους στην αυτοκρατορία αλλά και εκτός αυτής, ότι το λάδι σώνεται αυτής της ένδοξης Χριστιανικής Αυτοκρατορίας. Στην πορεία θα εμφανιστούν στο Άγιον Όρος μετά τον Μέγα Αθανάσιο και άλλες μεγάλες προσωπικότητες που θα διαδραματίσουν σπουδαίο ρόλο και για το Άγιον Όρος και για την Αυτοκρατορία. Μία από αυτές είναι και ο Άγιος Μάξιμος ο Καυσοκαλυβίτης  που και αυτός μεγάλωσε στα ανάκτορα της Κωνσταντινούπολης, αλλά κατέληξε στους πρόποδες του Άθωνα να ασκητεύει και να διαπρέπει. Μια σπάνια και μεγάλη προσωπικότητα της εποχής . Για πολλά χρόνια ήταν ο περίγελος των μοναχών του Αγίου Όρους. Πλανεμένο τον αποκαλούσαν. Χρειάστηκε ο ερχομός του Αγίου Γρηγορίου του Σιναίτου για  να τον αποκαταστήσει και να φανερώσει,  ότι ήταν ένας σπάνιος και μοναδικός  φωστήρας της Ορθοδοξίας.
Κάποια μάλιστα ο Άγιος Μάξιμος θα έχει και μιαν απρόσμενη συνάντηση καθώς θα τον επισκεφθεί ο Μέγας Δομέστιχος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Ιωάννης Καντακουζηνός. Ο Άγιος Μάξιμος θα προφητέψει ότι θα λάβει και το στέμμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.  Ο Καντακουζηνός δεν τον πίστεψε, όχι γιατί αμφισβήτησε την Χάρη του, αλλά γιατί ο ίδιος δεν το επιθυμούσε. Θα τον θυμηθεί όταν μετά την στέψη του θα λάβει ένα μικρό δέμα απ’ τον Άγιο. Ένα δέμα που περιείχε ένα παξιμάδι, ένα σκόρδο, και ένα κρεμμύδι. Ο Καντακουζηνός κατάλαβε ότι μετά την στέψη αυτά θα ήταν το φαγητό του. Έγινε μοναχός με το όνομα Ιωάσαφ. Για περίπου τριάντα χρόνια θα ασκητέψει στον Μυστρά.                                                        
Ο Ιωάννης ο Κατακουζηνός ήταν ένας σπάνιος Αυτοκράτορας ο οποίος συνδύαζε την Αγιότητα και την διπλωματία για το καλό και της Αυτοκρατορίας και της Εκκλησίας. Διέβλεψε τον κίνδυνο των Τούρκων, των Οθωμανών και προσπάθησε επί της βασιλείας του να έχει καλές σχέσεις και να δώσει την κόρη του Θεοδώρα στον Χαλίφη της Βιθυνίας Ορχάν.
Επί των ημερών του ήταν ένας Πατριάρχης ο Ιωάννης Καλέκας ο οποίος δεν τιμούσε πραγματικά την θέση του Πατριαρχικού θρόνου.
Υπήρχαν μετά το σχίσμα πολλές προσπάθειες των δυτικών για διάλογο  με την ανατολική Ορθόδοξη εκκλησία. Ο τότε Πατριάρχης είπε σε κάποια αποστολή των δυτικών, ότι ο μόνος που μπορεί να κάνει διάλογο ήταν ο Ιωάννης Κατακουζηνός. Ήταν ο υπέρμαχος της εποχής του και τίμησε τον αυτοκρατορικό θώκο και την εκκλησία.
Για να έρθει εκείνη την περίοδο και μια άλλη τεράστια φυσιογνωμία της εποχής ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, Μέγας Θεολόγος της εποχής. Ο Ιωάννης Καντακουζηνός μάλιστα τον προόριζε για Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Υπήρξε για ένα διάστημα ασκούμενος στα μέρη της Ι.Μ. Μεγίστης Λαύρας, του οποίου σώζεται μέχρι και σήμερα το ιερόν του Κάθισμα. Είναι  αυτός που θα εκπροσωπήσει την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία και θα αντιπαρατεθεί σε ένα μοναχό της δύσης με το όνομα Βαρλαάμ, ο οποίος χλεύαζε τους μοναχούς και ασκητές του Αγίου Όρους αποκαλώντας αυτούς ομφαλοσκόπους, γιατί ο τρόπος της άσκησης των μοναχών ήταν να κοιτούν με σκυμμένο το βλέμμα προς την καρδιά. Η Ορθοδοξία έλαμψε δια του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά. Εκείνη την εποχή του Αγίου Γρηγορίου  και του Ιωάννου Κατακουζηνού υπήρχε, και υπάρχει ως τις μέρες μας, η προσπάθεια για την σύγκλιση της 8η Οικουμενικής συνόδου για την αποκατάσταση του σχίσματος από το 1054 μ.Χ.
Για να φθάσουμε στη σύνοδο της Φεράρας – Φλωρεντίας (1438 - 1439), όπου ήταν μία σύνοδος απάτης και απογοήτευσης των δυτικών εναντίων των Ορθοδόξων. Είχαν υπογράψει όλοι οι Ιεράρχες της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, φοβούμενοι και πιεζόμενοι από την κατάρρευση της Αυτοκρατορίας από τους Οθωμανούς. Τα αποτελέσματα της συνόδου για τους Βυζαντινούς ήταν ο εμφύλιος διχασμός. Οι πάντες θα χωριστούν σε ενωτικούς και ανθενωτικούς. Όμως υπήρχε ένας σπουδαίος Ιεράρχης εκείνη την εποχή με το όνομα Μάρκος ο Ευγενικός, ο οποίος ήταν ο μόνος που  δεν υπέγραψε την ένωση και ανάγκασε τον Πάπα να πει: «Ουδέν εποιήσαμεν»
Δεν είναι τυχαίο ότι λέγεται «Ευγενικός», διότι δεν προκάλεσε σχίσμα μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο Ιωάννης ο Ευγενικός, αδερφός του Αγίου Μάρκου Ευγενικού γράφει στην βιογραφία του αδερφού του: «μόνος εφάνη και πρώτον και μέσον καν τω τελεί μάχαιρα μεν δίστομος κατά τον επί τω ευγενεί σπόρω των ιερών της εκκλησίας δογμάτων νόθων και μοχθηρών ζηζανίων».
Παρόλη τη στάση του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, ο κόμπος είχε φτάσει στο χτένι. Η ένδοξη αυτοκρατορία με κέντρο την Κωνσταντινούπολη κατέρρευσε, και μία κερκόπορτα  προδοσίας επέτρεψε την άλωσή της, την αποφράδα ημέρα της 29ης Μαΐου του 1453. Η πραγματική Άλωσή της είχε επέλθει χρόνια νωρίτερα. Ο τελευταίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έπεσε στην πύλη του Αγίου Ρωμανού, για να ενθυμούμαστε και το ανοσιούργημα της προδοσίας εις βάρος του Ρωμανού Δ΄ Διογένη, διότι σε εκείνον διαπράχθηκε η μεγάλη προδοσία στη μάχη του Μαντζικέρτ. Ο ηγέτης των Τούρκων Άρπ Ασλάν άφησε ελεύθερο τον αυτοκράτορα και εκείνος επιστρέφοντας στην πολή, με μαρτύρια φρικτά τυφλώθηκε από τους δικούς του ανθρώπους.  Η πτώσης της πόλης και του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου Δραγάση στην πύλη του Ρωμανού, ήταν το τίμημα για την μεγαλύτερη προδοσία στα χρόνια της αυτοκρατορίας.  

Ο Λουκάς Νοταράς, ο τελευταίος μεγάλος δούκας της Βυζαντινής αυτοκρατορίας που άφησε την τελευταία του πνοή τον Ιούνη του 1453, εμψυχώνοντας πάντα τους υπερασπιστές της πόλης , είπε το θρυλικό «καλύτερα τουρκικό φέσι παρά τιάρα παπική» δείχνοντας έτσι την αποστροφή του στη δύση και στη μεγάλη συμβολή της στην Άλωση της Πόλης.
            
Σε αυτό το κομβικό σημείο της Άλωσης δεν πρέπει να λησμονούμε και τη συμβολή του πρώτου Πατριάρχου της Κωνσταντινουπόλεως μετά την αποφράδα ημέρα του 1453. Μια εξέχουσα και μεγάλη μορφή ήταν και ο Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος. Η Πατριαρχία του, αν και σύντομη, θεωρείται σπουδαιότατη, καθώς έθεσε τα θεμέλια για τη συνέχιση της ύπαρξης του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο πλαίσιο πλέον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Πήρε πάρα πολλά προνόμια και πλεόν ο Οικουμενικός Πατριάρχης ήταν ο εκκλησιαστικός και πολιτικός ηγέτης όλων των ρωμηών.
Μετά την άλωση ανοίγει ένας νέος κύκλος εσχατολογικός, ένας καινούργιος κύκλος ενδόξων μαρτύρων της εκκλησίας. Ο Άγιος Διονύσιος ο φιλόσοφος, ο Άγιος Σεραφείμ, ο Άγιος Γρηγόριος ο Ε’, ο Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης, ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός ανήκουν σε αυτό τον κύκλο ενδόξων μαρτύρων που με το αίμα τους στερέωσαν Ελληνισμό και Ορθοδοξία.
Όλοι οι φωτισμένοι άνθρωποι της αυτοκρατορίας μετά την άλωση διεσκορπίστηκαν σε ανατολή και δύση, βορρά και νότο. Ακόμη και σήμερα οι Έλληνες διαπρέπουν σε γράμματα και επιστήμες σε όλο τον πλανήτη. Η δύση, παρά την κατάρρευση της ανατολικής αυτοκρατορίας ευεργετείται. Αλλά «ουδείς αχαριστότερος εκ του ευεργετηθέντος». Η παιδεία των Ελλήνων φωτίζει τον δυτικό σκοταδισμό μέσα από φωτισμένους ρωμηούς, ανθρώπους του πνεύματος. Η Αναγέννηση του 15ου αι. συντελείται από τους μετανάστες Ρωμιούς της Ανατολής.
O AΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ
Ο κύκλος των νεομαρτύρων κλείνει το 1922  με την Μικρασιατική καταστροφή, με προδοσία και σταύρωση και πάλι από τη Δύση. Για μία ακόμη φορά οι Ευρωπαίοι προδίδουν και  σταυρώνουν τους Έλληνες. Αυτά λέει η αληθινή ιστορία και όχι η ιστορία που δημιουργούν αυτοί που κυβέρνησαν και κυβερνούν σήμερα την Ελλάδα, οι προδότες και οι εγκάθετοι. Μετά την μικρασιατική καταστροφή ο Θεός ανοίγει στην ταλαιπωρημένη Ελλάδα έναν άλλο κύκλο. Τον κύκλο των γερόντων του Αγίου Όρους, τον Άγιο Γέροντα Πορφύριο, τον γέροντα Παΐσιο και τον γέροντα Σωφρόνιο του Έσσεξ και πολλούς άλλους.
Ο ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ
Αυτοί παρηγόρησαν αυτόν τον βασανισμένο λαό επί των ημερών μας. Όχι από διώκτες,  ειδωλολάτρες, Οθωμανούς αλλά δυστυχώς από Έλληνες που κυβέρνησαν αυτόν τον λαό χωρίς χριστιανικό και ελληνικό ήθος. 

Ο χριστιανισμός πορευόταν 2000 χρόνια με σοβαρές και σπουδαίες προσωπικότητες είτε στον χώρο της εκκλησίας, είτε  της πολιτείας. Οι χιλιετής ένδοξη ιστορία του βυζαντίου έγραψε ημέρες δόξης και σωθήκανε πολλοί ρωμιοί πολίτες, όταν υπήρχαν ευσεβείς αυτοκράτορες και Άγιοι πατριάρχες. 

ΓΕΡΩΝ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΤΟΥ ΕΣΣΕΞ
Όταν όμως έσπαζε αυτή η ενότητα του ευσεβούς αυτοκράτορα και του Αγίου Πατριάρχη τότε έμπαινε σε περιπέτειες η αυτοκρατορία. Όμως όσο και ευσεβείς και άγιοι να ήσαν οι Πατριάρχες, από την στιγμή που οι αυτοκράτορες και οι βασιλείς ήταν ασεβείς και ανήθικοι, τότε το μέλλον την Χριστιανικής Αυτοκρατορίας ήταν δυσοίωνο, με αποτελέσματα να χάνονται άνθρωποι σωματικά και ψυχικά. Για αυτό και μέχρι σήμερα ταλανίζεται το γένος των Ρωμιών, διότι από την ώρα που έπεσε ο τελευταίος αυτοκράτορας, απέμεινε στο Έθνος στήριγμα και παρηγοριά μόνον ο Πατριάρχης τους.

 Το 1776 είχαμε τη γέννηση ενός σπουδαίου ανθρώπου του Ιωάννη Καποδίστρια. Αυτός ο άνθρωπος, προφητευμένος από τον Θεό δια στόματος του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, που είχε πει: «Αυτό το παιδί θα προκοψει, θα κυβερνήσει και στο τέλος θα δοξασθεί».  Ήταν ο πρώτος μεταβυζαντινός ηγέτης μετά τον ένδοξο Κωνσταντίνο Παλαιολόγο Δραγάση. 

Η Ελλάδα και το ρωμέηκο ήλπιζε να αναστηθεί. Όμως οι εχθροί του ελληνισμού και της ρωμηοσύνης δεν πρόσβλεπαν με καλό μάτι το πρόσωπο του Ιωάννη Καποδίστρια και των Ελλήνων. Δεν ήθελαν ποτέ ένας τέτοιος άνθρωπος να κυβερνά την Ελλάδα.  Ανέλαβε ως πρώτος κυβερνήτης το 1828, αφού διέπρεψε ως διπλωμάτης σε όλη την Ευρώπη. Δεκαοκτώ χρόνια ως υπουργός εξωτερικών της τσαρικής Ρωσίας,   αγωνίστηκε για την ενότητα όλης της Ευρώπης πάνω στις αξίες του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, και όχι σαν την «ενότητα» του σημερινού οικονομικού, ευρωπαϊκού μορφώματος. Η Ελβετία, η Γαλλία, η Γερμανία και όλη η Ευρώπη , ευεργετήθηκαν τα μέγιστα από έναν μεγάλο Έλληνα Χριστιανό Ορθόδοξο Κυβερνήτη, και  του οφείλουν την ύπαρξή τους και την  ευρωπαϊκή ειρήνη των 99 χρόνων (1815-1914) του οποίου η πένα είχε υπογράψει. Στο τέλος της πορείας του ήρθε στην βασανισμένη Ελλάδα για να σηκώσει τον προσωπικό του Σταυρό, προσφέροντας και αυτός οικειοθελώς το αίμα του για να αναστήσει  το ρωμέηκο.
Όλο το κακό του κόσμου και της δύσης έπεσε επάνω να μας κατασπαράξει. Ο Ιωάννης Καποδίστριας κυβέρνησε τρισήμισι χρόνια και αφού άρχισε να κτίζει την Ελλάδα δολοφονήθηκε. Δολοφονήθηκε όμως η Ελλάς. Έκτοτε ο Ελληνισμός και η ρωμιοσύνη δεν είχε ποτέ έναν Χριστιανό ηγέτη. Μας στέρησε ο Θεός έναν άξιο ηγέτη , ένεκα των αμαρτιών μας. Όμως ο Θεός όπως προαναφέραμε, μετά την Μικρασιατική καταστροφή έστειλε τους μεγάλους Αγίους γέροντες Πορφύριο, Παίσιο, Σωφρόνιο και όχι μόνο. Ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος άφησε ως παρακαταθήκη τα προφητικά λόγια του: «είναι επιτακτική ανάγκη προβολής ενός προτύπου, πρωτίστως για τους πολιτικούς αλλά και για υποβοήθηση του λαού στο να αποκτήσει ορθά πολιτικά κριτήρια στην επιλογή των κυβερνητών του έθνους». Σε αυτές τις δύσκολες ημέρες που ζούμε, αν δεν έχουμε ένα τέτοιο  κυβερνήτη πρότυπο, τότε δεν έχει μέλλον ο Ελληνισμός και η Εκκλησία.
Προσφάτως πριν από λίγους μήνες, το Οικ. Πατριαρχείο ανακοίνωσε, την 27η  Νοεμβρίου 2013, την αγιοκατάταξη του Αγίου Πορφυρίου. Στις 2 Δεκεμβρίου, ημέρα της μνήμης του, εορτάστηκε στο Ιερό ησυχαστήριο της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Μήλεσι Αττικής, η Αγία του μνήμη. Στον εγκωμιαστικό του λόγο ο Άγιος φιλαδελφείας κ. Μελίτων αποκάλεσε τον Άγιο Γέροντα Πορφύριο ως τον πραγματικό ηγέτη του λαού. Όμως υπάρχει μια λεπτομέρεια που ίσως κάποιοι δεν την αντιλήφθηκαν. Δεν τον αποκάλεσε πραγματικό ηγέτη των Ελλήνων, των Ρωμιών, τον αποκάλεσε όμως ηγέτη για όλο τον λαό του Θεού που βρίσκεται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου, δείχνοντας την Οικουμενικότητα του Αγίου Πορφυρίου«ὅπου οὐκ ἔνι Ἕλλην καὶ Ἰουδαῖος, περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός» (Κολ.3,11).

Όλοι γνωρίζουμε ότι οι τελευταίες στιγμές του Αγίου Πορφυρίου ήταν με την αρχιερατική προσευχή του Ιησού το «Ίνα Ώσιν Εν». Την πρώτη στιγμή που επισκέφθηκε η ταπεινώτις μου τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.Βαρθολομαίο, του εξομολογήθηκα,  ότι ο Άγιος γέροντας Πορφύριος με ευλόγησε όχι μόνο να γίνω καλός Χριστιανός και να βοηθήσω 4-5 ανθρώπους, αλλά να υπηρετήσω την ενότητα της εκκλησίας όπου και όπως ο Θεός επιτάσσει, η οποία άλλωστε ήταν και η τελευταία του Αγία παρακαταθήκη. Και γι’ αυτό το πρώτο μικρό αντίδωρο αγάπης προς τον Άγιο Πνευματικό μου Πατέρα υπήρξε η δημιουργία της εικόνας της Παναγίας της Πατριώτισσας «Ίνα Ώσιν Εν».  
Το δεύτερο αντίδωρο αγάπης ήταν ένα αντίγραφό της στα χέρια του Οικουμενικού μας Πατριάρχη. Η παρακαταθήκη αυτή του Αγίου Πορφυρίου δεν είναι ανθρώπινη επιθυμία. Είναι φώτισις  Θεού και επιθυμία Θεού. Για μας τους έσχατους ανθρώπους να μετανοήσουμε, να γνωρίσουμε την αλήθεια εν Αγίω Πνεύματι και να ενωθούμε με τον Τριαδικό Θεό. Είναι παρακαταθήκη Ιησού. Είναι τα τελευταία Λόγια από χείλη Θεού στιγμές πριν την σύλληψη Του απ’ το ιερατείο της εποχής."Την δόξαν ήν δέδωκάς μοι δέδωκα αυτοίς ίνα ώσιν εν καθώς ημείς εν εσμέν"(Iωαν.17,22)
Κάποιοι έχουν παρεξηγήσει αυτή την ενότητα. Νομίζουν ότι μπορεί να γίνει υπό αυτές τις σημερινές προϋποθέσεις, όμως  λανθάνουν. Αυτό θα συμβεί μέσα από τη συμφορά που έρχεται όπως είπε προφητικά ο Άγιος Πορφύριος: «Η εποχή μας είναι σαν την εποχή του Χριστού. Και τότε ο κόσμος είχε φθάσει σε μία αθλία κατάσταση. Ο Θεός, όμως μας λυπήθηκε. Και τώρα δεν πρέπει ν' απελπιζόμαστε. Βλέπω μέσα από τη συμφορά να εμφανίζεται κάποιος πολύ σπουδαίος άνθρωπος του Θεού, ο οποίος θα συνεγείρει και θα ενώσει τον κόσμο προς το καλό».
Αυτή η εικόνα της Παναγίας της Πατριώτισσας  είναι εμπνευσμένη από την Αγία παρακαταθήκη του Αγίου Πορφυρίου και είναι ένας Πρόδρομος για αυτόν τον άνθρωπο, όπου θα εμφανιστεί μετά τη συμφορά που έρχεται πιθανών στις μέρες μας, για το καλό της ανθρωπότητας.  Πρέπει όλοι μας να είμαστε στην αναζήτηση και προσανατολισμένοι στην αναζήτηση αυτού του σπουδαίου ανθρώπου του Θεού. Όπως ο Ισραήλ ήταν εις την αναζήτηση του Μεσσία και όχι του μεσσία της παγκοσμιοποίησης. Και όπως είναι προφητευμένο από τον Άγιο Πατριάρχη Ταράσιο, θα έλθει η στιγμή να έχουμε Μια ποίμνη και έναν ποιμένα.

Στην εποχή της σύγχυσης, που η παγκόσμια ειρήνη κρέμεται σε μια κλωστή και στον ορίζοντα διαφαίνονται καταιγίδες, η Ορθοδοξία είναι η κιβωτός σωτηρίας των ανθρώπων και η κιβωτός «έχει έναν καλό τιμονιέρη», όπως είπε ο Άγιος Πορφύριος με το άκουσμα της εκλογής του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως κ.Βαρθολομαίου. Αντιθέτως όμως αντί να στηρίζουμε τον μαρτυρικό θεσμό του Πατριάρχου μας, κι ενώ πολεμείται από όλους τους εχθρούς, να πολεμείται και από εμάς τους ίδιους τους Έλληνες είναι προδοσία εντός των τειχών. Το Πατριαρχείο μας στέκει μόνο μέσα σε μία χώρα, όμηρο της επιθετικής πολιτικής της Τουρκίας, και όμηρο της δικής μας εγκατάλειψης. Ο Θεσμός ίδιος εις τύπον Χριστού, σταυρώνεται καθημερινά από τα δικά μας καρφιά και τις συκοφαντίες μας προς εκείνον. Συνδιαλέγεται με τους ρωμαιοκαθολικούς, όπως ακριβώς έλεγε ότι πρέπει να γίνεται,  ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, χωρίς υποχωρήσεις. Το ύφος και το ήθος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.Βαρθολομαίου είναι εις τύπον Χριστού. Ο Θεάνθρωπος  Ιησούς Χριστός μέχρι το τέλος του μαρτυρίου του Γολγοθά αποκαλούσε τον Ιούδα αδελφό και φίλο. Έτσι αποκαλεί και ο κ.Βαρθολομαίος τον πάπα των Ρωμαιοκαθολικών κ.Φραγκίσκο. Στη συνάντηση που επίκειται να γίνει στα Ιεροσόλυμα ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης θα δεχθεί, όπως πριν από 2000 χρόνια το φιλί του Ιούδα, της προδοσίας, της πλάνης. Αυτή τη φορά από τον «αλάθητο» πάπα Φραγκίσκο. Κάποιοι πάλι θα προτρέξουν να κατηγορήσουν, όμως ο Πατριάρχης μας πράττει ακριβώς εκείνο που έκανε και ο Χριστός. Στην Ορθοδοξία μπορεί να υπάρχουν λάθη, αμαρτίες, προβλήματα, αλλά ζητούμε όλοι μας το έλεος Του Θεού από τον πρώτο μέχρι τον έσχατο. Ο «αλάθητος» Πάπας πώς να ζητήσει το έλεος του Θεού;       Έτσι η Ορθοδοξία μας με μπροστάρη τον Πατριάρχη μας, σταυρώνεται και πάλι για να αναστηθεί και να λάμψει ξανά σε όλη την Οικουμένη.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία, πολύ φειδωλή, προχώρησε στην αγιοκατάταξη το πιο ταπεινού ανθρώπου του Αγίου Γέροντα Πορφυρίου. Αντιθέτως η ρωμαιοκαθολική εκκλησία προχώρησε στην αγιοποίηση δύο Παπών. Πόσο αντίθετο πνεύμα υπάρχει. Όσο η δύση παραμένει σε αγκυλώσεις αιώνων και πλάνης, θα βυθίζεται στη φουρτούνα της εποχής μας. Η Ορθοδοξία θα πλέει με ασφάλεια, παρόλη την σφοδρή καταιγίδα, προς το λιμάνι του Χριστού. Αυτό πρέπει να καταλάβουν τα διασκορπισμένα πρόβατα που έφυγαν  το 1054μ.Χ κι έπειτα, προς το στόμα του λύκου. Αυτό είχε  αντιληφθεί και ο σπουδαίος βυζαντινολόγος Σερ Στήβεν Ράνσιμαν. Είχε ανακαλύψει, μέσα από το έργο του, τη σπουδαιότητα και μοναδικότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας:
O σπουδαίος βυζαντινολόγος

Σερ Στήβεν Ράνσιμαν
«Μερικές φορές - τι μπορώ να πω - αισθάνομαι πολύ απογοητευμένος από τις άλλες Εκκλησίες της Δύσης . Ωστόσο , χαίρομαι με τη σκέψη ότι μέσα στα επόμενα 100 χρόνια η Ορθοδοξία θα είναι η μόνη ιστορική Εκκλησία που θα υπάρχει . Η Αγγλικανική Εκκλησία είναι σε πολύ κακή κατάσταση .
 Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία συνεχίζει να χάνει έδαφος . Αλλά, ευτυχώς , υπάρχει η Ορθόδοξη Εκκλησία . Ο αυξανόμενος αριθμός των ανθρώπων που αγκαλιάζουν  την Ορθοδοξία είναι εντυπωσιακός , ειδικά στη Βρετανία . Πιστεύω ότι  η Ορθοδοξία προσφέρει πραγματική πνευματικότητα  που οι άλλες Εκκλησίες δεν μπορούν να μεταδώσουν πια . Όλα αυτά με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η Ορθοδοξία θα διατηρηθεί , σε αντίθεση με τους άλλους . Πρέπει να πω ότι πολύ αμφιβάλλω ότι θα έχουμε ποτέ μια ενωμένη Ευρώπη ή τον κόσμο. Πιστεύω , όμως , ότι η Ορθοδοξία  προσφέρει  μια θαυμάσια λύση στο πρόβλημα της ενότητας των λαών της, διότι  δεν προβάλλει τον εθνικισμό καθόλου . Αλλά και γιατί μέσα από αυτή δίνονται ευρύτερες και πιο φιλελεύθερες απόψεις σε σύγκριση με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία . Όλα αυτά με γεμίζουν με την πεποίθηση ότι η Ορθοδοξία έχει ένα συγκεκριμένο και πολύ καλό μέλλον μπροστά της». (Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΠΟΥΔΑΙΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΛΟΓΟΥ Σερ ΣΤΗΒΕΝ ΡΑΝΣΙΜΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΠΕΠΤΟΥΣΙΑ» ΔΕΚ.2000-ΜΑΡ.2011).




Παναγία η Πατριώτισσα «Ίνα Ώσιν Εν». Αυτή η εικόνα είναι σύμβολο υπέρ πίστεως και πατρίδος. Αυτή η εικόνα συμβολίζει την Ανάσταση της Ρωμιοσύνης. Αυτή η εικόνα συμβολίζει την έγερση και την ενότητα.



Προνόησε ο Θεός το πραγματικό ρωμέηκο να σώζεται μέσα στην καρδιά της Τουρκίας και η πλειονότητα των Τούρκων να αγαπούν τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τους Έλληνες. Μπορώ να πω μετά βεβαιότητας, ότι είναι αδελφός λαός μας περισσότερο από κάθε άλλο λαό. Κάποιοι όμως  φίλοι της προδοσίας επιθυμούν τη σύγκρουση. Ίσως επίκειται μία μεγάλη προδοσία εις βάρος του Ελληνισμού και των ρωμηών. Διαφαίνεται κάτι τέτοιο από τα δεινά που ήδη περνάμε. Ελπίζουμε όμως στις πρεσβείες της Κυρίας Θεοτόκου, των Αγίων μας, ότι ο Ιησούς Χριστός θα δώσει μετάνοια στον λαό του, για να ΄χουμε το δικαίωμα να αναστηθούμε.

Άγιον Όρος 24 Μαΐου 2014