Blogger Widgets

Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2011

Τα αλητάκια του Θεού

"Θα μας τα φέρει έτσι ο Χριστός που
 θα δούμε όλοι το χάος μπροστά μας και
 θα πούμε "όλοι πλανηθήκαμε,
 όλοι πλανηθήκαμε, όλοι πίσω, όλοι πίσω."

ΓΕΡΩΝ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ
Αναβρασμός, κρίση, ανέχεια, ηθική κατάπτωση, έλλειμμα πνευματικότητας, ασυδοσία, διαφθορά, ξεπούλημα, προδοσίες, εθνικές μειοδοσίες, κατοχή, εγκληματικότητα, παραπληροφόρηση, πλάνη.

Οι παραπάνω αποτελούν λέξεις που έχουν μπει για τα καλά στην καθημερινότητα των Ελλήνων. Τείνουν, ενώ δεν θα έπρεπε να γίνουν κανόνας. Πραγματικά παράδοξο, ότι δεν θα έπρεπε να χαρακτηρίζει μια σύγχρονη κοινωνία, μοιάζει πλέον να είναι ο καθρέφτης της. Φυσιολογική κατάληξη όταν ένα ολόκληρο Έθνος, δυστυχώς, τις τελευταίες δεκαετίες μεταλλάσσεται από ανεξάρτητο κράτος σε υποχείριο, από χριστιανικό Έθνος σε σύστημα που αποβάλλει σιγά σιγά κάθε χριστιανική αξία και παρακαταθήκη. Μια παρακμάζουσα κοινωνία που από τη μεταπολίτευση και μετά, ενώ θα έπρεπε με την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα να γνωρίσει η Ελλάδα μια πρωτόγνωρη άνθηση, αντ’ αυτού γίναμε μια φωτοβολίδα, ένας διάτων αστέρας που καταλήγει στο σβήσιμο.


Και εδώ θα γίνει ο παραλληλισμός της γενιάς των «αλητών» του πολυτεχνείου με τα αλητάκια του Θεού κατά τον γέροντα Παϊσιο. Ναι η Ελλάδα πάντα ήλπιζε και πρέπει να ελπίζει σε κάτι αλητάκια , που δεν καταλαβαίνουν πολλά ούτε από συστήματα, ούτε από πολιτικές. Που όταν βλέπουν το σύστημα να κατατρώγει το μέλλον του τόπου, επαναστατούν.

Ο ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ "ΑΛΗΤΕΣ"

Αλήτες χρειάζονται αλλά του Θεού κε Λαζόπουλε, γιατί από τους "άλλους" την είδαμε την προκοπή

Ομώς η κρίση που μαστίζει την Ελλάδα έχει θεμέλια πνευματικά, κάτι το οποίο με φώτιση Θεού προείδαν οι δύο σύγχρονοι Άγιοι Παϊσιος και Πορφύριος.
Και για να κλονίσεις συθέμελα ένα σύστημα που έχει αποβάλλει προ πολλού τον Χριστό από μέσα του, θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις αυτό ακριβώς που του λείπει. Τον Χριστό. Αυτή είναι και η τρανταχτή διαφορά που διδάσκει η ιστορία των Ελληνικών Επαναστάσεων. Γιατί οι Έλληνες επαναστατημένοι κατά την Τουρκοκρατία πέτυχαν τόσα πολλά, με τόσα λίγα μέσα και ενάντια σε κάθε προγνωστικό. Ήξεραν ότι μόνο ο Χριστός στον οποίο οφείλουμε τα πάντα, μπορεί να εγγυηθεί ενός Πανεθνικού αγώνος για την αποκατάσταση της ελευθερίας.

Η γενιά του πολυτεχνείου πραγματικά έδειξε μια ευσέβεια και αγάπη προς την Ελλάδα, έδειξε μια αγωνιστική διάθεση να αλλάξει μετά τη δικτατορία τη χώρα προς το καλύτερο. Εν μέρει αρχικά ο στόχος επετεύχθη .


Έλειπε όμως ο Χριστός από αυτή την προσπάθεια, και η ευσέβεια κατέληξε, σε έπαρση και αλαζονεία, η προσπάθεια ενώ ξεκινούσε με τις καλύτερες των προϋποθέσεων, κατέληξε σε πλήρη αποτυχία και τη χώρα ως ετοιμοθάνατος ασθενής να περιμένει χωρίς προοπτική το αύριο.


 Ο ΧΕΙΜΑΡΡΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ΑΝΤΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΤΗ ΧΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΜΑ, ΤΗ ΒΥΘΙΣΕ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΙ Η ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΕΔΕΙΞΕ ΠΟΛΥ ΚΑΤΩΤΕΡΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ. 



Το σύνθημα «φέρτε η χούντα στο λαό» που κραύγαζε το πλήθος και η αλαζονική πεποίθηση ότι αλλάζοντας μόνο το πολίτευμα θα σωθεί η Ελλάδα αποδείχθηκε πλάνη. Η εμπιστοσύνη μόνο στην ανθρώπινη προσπάθεια και όχι στο θέλημα του Θεού έγινε τροχοπέδη για το μέλλον του τόπου.

Περίτρανα αποδεικνύεται καθημερινά πια ότι ο άνθρωπος ως πλάσμα του Θεού, μόνο με την ευλογία Του στέκεται. Αυτό δείχνει και η παγκόσμια ακαταστασία με ταραχές πολέμους κλπ. Αυτό δείχνει ότι παρόλη την εξελικτικότητα της επιστήμης, ο άνθρωπος είναι ανήμπορος ακόμα στα στοιχεία της φύσης.

Ίσως έτσι ο Θεός μας υπενθυμίζει ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος του ανθρώπου.






Ο Γέρων Παϊσιος είχε αναχωρήσει το 1962 για την έρημο του Σινά, όπου γυρνούσε ξυπόλητος και γι' αυτό ονόμαζε τον εαυτό του "αλητάκι του Θεού"

Η ανθρωπότητα στέκεται μπρος στο χάος ανήμπορη να κάνει κάτι. Γιατί;

Γιατί δεν έχουμε αντιληφθεί προφανώς το μέγεθος της πλάνης μας σε όλα τα επίπεδα.
"Θα μας τα φέρει έτσι ο Χριστός που θα δούμε όλοι το χάος μπροστά μας και θα πούμε "όλοι πλανηθήκαμε, όλοι πλανηθήκαμε, όλοι πίσω, όλοι πίσω." Έλεγε ο Γέρων Πορφύριος
Γραφικότητες θα πεί κάποιος. Ας είναι έτσι.
Αυτοί οι γραφικοί, αυτά τα αλητάκια του Θεού, οι Μακκαβαίοι επαναστάτες είναι που κρατούν τη μαγιά στην Ελλάδα. Και ένας μόνο να μείνει έλεγε ο Γέρων Παϊσιος, ο Θεός το σχέδιό Του θα το κάνει.


Το διακύβευμα δεν είναι αν πρέπει να αλλάξουν τα πράγματα γρήγορα ή αργά, επώδυνα ή όχι. Είναι ο τρόπος. Αν ακόμα πιστεύουμε ότι μόνο στις ανθρώπινες δυνάμεις μπορούμε να στηριχθούμε, τότε αργούμε ακόμα να φύγουμε από την πλάνη μας.
Και πλάνη σημαίνει ότι τα πάντα ερμηνεύονται και εξηγούνται πια, κατά το δοκούν του καθενός. Κανείς μας δεν κάνει βήμα πίσω. Με εγωιστική διάθεση άπαντες προτείνουν λύσεις, τρόπους, ερμηνείες ενώ ξέρουν να αποκρύβουν την μια και μοναδική αλήθεια. Ο Χριστός ήταν, είναι και θα είναι ο εγγυητής της ανθρώπινης ύπαρξης. Σε εμάς υπόκειται τι θα επιλέξουμε και ανάλογα θα εισπράξουμε και τα αποτελέσματα των επιλογών μας.



  • Μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε τι σημαίνει το «όλοι πίσω, όλοι πίσω» του Γέροντα Πορφυρίου; 
  • Μήπως πρέπει να πάψουμε να περιμένουμε εσαεί κάποιον να πολεμήσει για τον δικό μας αγώνα; 
  • Μήπως θα πρέπει να γίνουμε αλήτες κατά το μέτρο και τον τρόπο που εννοούσε ο Γέρων Παϊσιος; 
  • Μήπως θα πρέπει τελικά να ξεβολευτούμε και να γίνουμε αλητάκια του Θεού; 

Γιατί αν ο κόσμος σήμερα έχει γεμίσει αλητεία σε όλα τα επίπεδα, τότε μάλλον ο Θεός θα βρει τα δικά του αλητάκια για να κάνει το σχέδιό Του.


Κ.Β