Blogger Widgets

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

«ΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΜΕΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ»


Ο κ. Κορνιλάκης Ιωάννης είναι
ο συγγραφέας του βιβλίου
«Ιωάννης Καποδίστριας
ο Άγιος της πολιτικής».


Βρισκόμαστε μόλις δυο ημέρες πριν ο Ελληνικός λαός αποφασίσει με την ψήφο του (τελευταίο ανάχωμα), όχι μόνον για το δικό του μέλλον, αλλά κυρίως για το μέλλον των παιδιών του και το μέλλον των παιδιών των παιδιών του. Νιώθω την ανάγκη να εκφράσω την αγανάκτησή μου απέναντι στις δοκιμασμένες πρακτικές τρομοκρατίας κάποιων, προκειμένου με την ψυχική πίεση που ασκούν να υφαρπάξουν την ψήφο των Ελλήνων και των Ελληνίδων.

Την αγανάκτησή μου αυτή δεν πρόκειται να την εκφράσω χαοτικά αλλά συγκεκριμένα, και στηριζόμενος στο πρόσωπο που φέρει το όνομα Ιωάννης Καποδίστριας... αλλά και σε γνώσεις που θα καταθέσω και οι οποίες δεν μπορούν τουλάχιστον αντικειμενικά να αμφισβητηθούν. Άς θυμηθούμε μιάν εικόνα που έρχεται όχι και από το πολύ μακρινό παρελθόν. Είναι Νοέμβριος του 1973, μια νύχτα τρόμου στην Αθήνα. Οι φοιτητές ξεσηκωμένοι. Ο λαός στο πόδι και ένα τάνκ εισβάλλει στο Πολυτεχνείο. Η εικόνα μιλά από μόνη της.

Τα δάκρυα βρέχουν τα μάγουλα. Ο ψυχικός πόνος στο κόκκινο. Ο στόχος έστω και προσωρινά πραγματοποιήθηκε. Το μήνυμα της κρατικής τρομοκρατίας πέρασε μέσα από τους δέκτες των τηλεοράσεων. Σε λίγους μόλις μήνες οι τρομοκράτες εκείνοι έπαψαν να υπάρχουν. Για άλλη μια φορά αποδείχτηκε ότι αυτός που τρομοκρατεί είναι ο ίδιος φοβισμένος, γιατί απλά διαισθάνεται και αντιλαμβάνεται το δικό του τέλος. Ακριβώς έτσι συμβαίνει και σήμερα. Μνημόνια και αντιμνημόνια. Εντός της Ευρώπης ή εκτός. Ευρώ ή δραχμή.


Τράπεζες ή παρατράπεζες. Μισθοί πείνας και συντάξεις εξαθλίωσης. Το black out της ΔΕΗ κρεμασμένο επάνω απ’ τα κεφάλια μας. Τα αποθέματα πετρελαίου για καμιά βδομάδα και βλέπουμε. Τα φάρμακα εξαντλήθηκαν, οι γάζες στα νοσοκομεία εξαντλήθηκαν, και το χαρτί υγείας ας το φέρνουν οι ασθενείς απ’ τα σπίτια τους. Και η Τουρκία παρούσα και αυτή. Καραδοκεί ισχυρίζονται, προκειμένου να εκμεταλλευτεί την οικονομική μας δυσπραγία, μπάς και αρπάξει και αυτή κάποιο Ελληνικό νησί, αν δεν έχουμε ισχυρή κυβέρνηση, σαν εκείνη την "ισχυρότατη" που "περιφρούρησε" την βραχονησίδα των Ιμίων. Ευτυχώς ο ήλιος ξεπροβάλλει ακόμη απ’ την ανατολή. Για πόσο ακόμη θα ισχυριστεί με στόμφο ο κινδυνολόγος.

Οι βροχές του Φθινοπώρου και του Χειμώνα γέμισαν την Υλίκη. Κρίμα θα ισχυριστούν κάποια στελέχη κομμάτων στους πρωινούς τους καφέδες. Η ξηρασία θα ήταν ένας καλός σύμμαχος. Ευτυχώς μας έσωσε το χαλάζι στο Θεσσαλικό κάμπο, αλλά και οι σεισμοί στην γειτονική Ιταλία. Θα πρέπει να δοθεί έμφαση στην λέξη "γειτονική", θα ισχυριστούν οι κομματικοί φωστήρες. Είναι προφανές, Ελληνικέ λαέ για όλα αυτά δεν φταίμε εμείς που κυβερνήσαμε, αλλά αυτοί που τολμούν και μόνο να σκεφτούν ότι θα σε πάρουν από πελάτη μας. Βέβαια δεν θα λείψουν και οι πρακτικές και επισημάνσεις και των ξένων. Τελικά αυτοί οι ξένοι όπως θα έγραφε και ο Καβάφης σήμερα, ήταν είναι και θα είναι μια κάποια λύσις.

Είναι γνωστό ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται προκειμένου να μεταφέρει στο διάβα των αιώνων τα μηνύματά της. Σε ανάλογα φοβικά, εκβιαστικά, και κινδυνολογικά διλήμματα βρέθηκε πριν 180 χρόνια και ο Πρώτος Κυβερνήτης του Έθνους ο Ιωάννης Καποδίστριας. Άς παρακολουθήσουμε ένα μικρό απόσπασμα από επιστολή που έστειλε στις 12 Ιανουαρίου 1829, στον Βαυαρό Φρούραρχο του Ναυπλίου ‘Ειντεκ. "Αι συμμαχικαί Δυνάμεις μας έκοψαν τας τροφάς, και το ατμόπλοιον ό υπήγεν εις Νεόκαστρον να λάβει το χορήγημα του παρελθόντος Σεπτεμβρίου, ήτοι 500.000 φράγκων, κενόν επέστρεψε, επί λόγω ότι προσμένουσι εκ Παρισίων διαταγάς. Πλήν αν τούτο ποιούντες, φρονώσι να μας κάμωσι να αλλάξομεν δρόμον, λάθος έχουσι, διότι μέχρι της 15 Φεβρουαρίου έχομεν να ζήσομεν, και δυνάμεθα να προσμένομεν. Αν δε έως τότε ουδεμίαν βοήθειαν λάβομεν, βλέπομεν τι έχομεν να γίνομεν. Τώρα όμως κάθομαι ΑΣΕΙΣΤΟΣ". Ο Καποδίστριας και παρ’ ότι ο λαός του είχε τρόφιμα μόνο για ένα μήνα, παρέμεινε άσειστος, παρέμεινε αμετακίνητος.

Η Ελλάδα εκβιάστηκε, η Ελλάδα αντιστάθηκε, η Ελλάδα επέζησε. Οι σημερινοί μας "σωτήρες" στις 12 Φεβρουαρίου 2012, υπέγραψαν την σύμβαση χρηματοδοτικής διευκόλυνσης με την Ευρώπη. Έτσι αποκαλείται επίσημα το μνημόνιο των 584 σελίδων, εκ των οποίων οι 273 σελίδες του, ναι καλά βλέπετε, είναι στην Αγγλική γλώσσα. Οι Έλληνες Βουλευτές είχαν στην διάθεση τους μόλις 48 ώρες για να το διαβάσουν πρίν το ψηφίσουν ή όχι, και φυσικά οι κατασκευαστές του θεώρησαν αυτονόητο ότι τα Αγγλικά των Βουλευτών είναι απείρως ικανοποιητικά, για να εντρυφήσουν ακόμη και σε δυσνόητους χρηματοοικονομικούς όρους. Το αποτέλεσμα γνωστό.

Ούτε αυτοί που το υπερψήφισαν γνώριζαν τι υπερψήφισαν, αλλά ούτε και αυτοί που το καταψήφισαν γνώριζαν τι ακριβώς καταψήφισαν, όταν ειδικά ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Ένας τουλάχιστον Υπουργός, ονόματα δεν λέμε,  παραδέχτηκε δημόσια ότι δεν το διάβασε. Απορία εύλογη.

Οι εκατοντάδες σύμβουλοι των εκάστοτε Υπουργών με τι ασχολούνται; Αλλά και για να συμπληρώσω στο απόσπασμα της επιστολής του Κυβερνήτη, θα πρέπει να θυμηθούμε ότι τότε οι Σύμμαχοι έκοψαν τις τροφές ενός λαού που προσπαθούσε να σπάσει αιώνων αλυσίδες σκλαβιάς. Σήμερα οι Εταίροι μας, μας έκοψαν ένα Δίς Ευρώ που θα πήγαιναν για τα φάρμακα του λαού μας. Είναι περίεργο φαινόμενο πάντως η έλλειψη φαντασίας στις πρακτικές εκβιασμών τα τελευταία 180 χρόνια. Το τραγικότερο βέβαια είναι ότι σήμερα δεν υπάρχει Καποδίστριας. Όμως ας αναφέρω επακριβώς μερικά "κοσμήματα", που εμπεριέχονται σε αυτόν τον ογκωδέστατο τόμο που υπερψήφισαν 199 εκπρόσωποι του λαού μας. Διευκρινίζω ότι προκειμένου το EFSF, δηλ. το Ευρωπαικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, και προκειμένου να συνεδριάζει στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου για να εκταμιεύει την εκάστοτε δόση προς την Πατρίδα μας, απαιτεί έναν σωρό εγγυήσεων, δεσμεύσεων, αλλά δυστυχώς και έγγραφων δηλώσεων υποτελείας.

Μια ανάλογη δήλωση θα πρέπει να υπογράφεται κάθε φορά απ’ τον Νομικό Σύμβουλο του Κράτους του Υπουργείου Οικονομικών μας, σύμφωνα και επακριβώς με το παράρτημα 5-υπόδειγμα νομικής γνωμοδότησης. Άς συγκινηθούμε όλοι διαβάζοντας το άρθρο (12) σελ. (99) αυτής της γνωμοδότησης. "Ούτε το δικαιούχο Κράτος Μέλος ούτε η Τράπεζα της Ελλάδος, ούτε κανένα απ’ τα αντίστοιχα  περιουσιακά τους στοιχεία εξαιρούνται, λόγω Εθνικής Κυριαρχίας ή για άλλο λόγο, της δικαιοδοσίας κατάσχεσης, συντηρητικής ή αναγκαστικής, ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιοδήποτε ένδικο βοήθημα ή διαδικασία σχετικά με τις συμβάσεις". 


Ναυπλίω 30 Μαρτίου 1830. "Η Ελλάς αναγνωρίζεται του λοιπού επικράτεια ανεξάρτητος, και εφ’ οποίοις όροις και αν τη δίδεται το μέγα ευεργέτημα τούτο, επ’ αυτοίς τοις Έλλησι κείται κατά μέγα μέρος το καρπωθήναι αυτό ευδοκιμώτατα και λυσιτελέστατα".
 Ο Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας. 


Την γραπτή αυτή δήλωση του Κυβερνήτη για την επιτέλους Εθνική μας ανεξαρτησία, και ύστερα από 400 χρόνια σκλαβιάς, και κατά πόσο οι μεταγενέστεροι ‘Έλληνες την καρπώθηκαν ευδοκιμώτατα και λυσιτελέστατα, μας το αποδεικνύουν τα γραπτά λόγια του κ. Ζ. Κ. Γιούνκερ επικεφαλή του Eurogroup στις 3/7/2011 στο Γερμανικό περιοδικό Focus. " Ή Εθνική Κυριαρχία της Ελλάδος θα περιοριστεί δραστικά". Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να καταθέσω κάποια λόγια του Αγίου της πολιτικής όπως εγώ τον χαρακτήρισα, του Ιωάννη Καποδίστρια, ώστε και οι πολιτικοί αλλά και ο απλός πολίτης να πληροφορηθεί την επικαιρότητα τους, αλλά και γιατί όχι να προσπαθήσει να τα θέσει σε εφαρμογή όπως εκείνος.

"Μόνον επ’ ελπίδι μέλλοντος εξεσφαλισμένου, δύναται τις να υπομείνει το δυσχερές παρόν". Κύριοι πολιτικοί, που είναι το εξασφαλισμένο μέλλον των σημερινών Ελλήνων, ώστε οι πάντα ευρισκόμενοι στα τούνελ που σείς τους οδηγήσατε, να υπομείνουν το αβάσταχτο και οδυνηρό τους παρόν; 

"Η κοινή εμπιστοσύνη κερδίζεται δια της αποκαταστάσεως των ζημιωθέντων, και δια της παραδειγματικής τιμωρίας όσων έβλαψαν, διότι η ατιμωρησία είναι αυτή η οποία μπορεί να προκαλέσει κοινωνικές εκρήξεις και επαναστάσεις.
 Ιωάννης Καποδίστριας".
Κύριοι πολιτικοί, τα λεφτά που υπήρχαν δεν τα φάγαμε εμείς, ο κ. Πάγκαλος και ο κ. Τσοχατζόπουλος…
"Οι άνθρωποι που ασκούν πεπαλαιωμένη και ελεϊνή πολιτική, που δεν αντιλαμβάνονται ότι η πορεία των γεγονότων κατευθύνεται από διάνοια που βρίσκεται επάνω από κάθε ανθρώπινη δύναμη και γνώση, κραυγάζουν ακόμη περισσότερο, γιατί δυστυχώς υπάρχουν άλλοι που τους ακούν. 
Ιωάννης Καποδίστριας". 

Άς σταματήσουμε επιτέλους να τους ακούμε, γιατί και αν ακόμη συνεχίσουν να μην αντιλαμβάνονται την Ανώτερη Διάνοια που κινεί την πορεία των γεγονότων, γιατί ακόμη και αν συνεχίσουν την πεπαλαιωμένη και ελεϊνή τους πολιτική, τουλάχιστον θα ωφεληθούν τα αυτιά μας από τις κραυγές τους. Κάτι είναι και αυτό. Και σαν επίλογο, που όμως έχει σχέση με το τίτλο αυτού του άρθρου, ας θυμούνται οι Έλληνες αυτό που τους άφησε παρακαταθήκη ο Ιωάννης Καποδίστριας.
 "Η δια της βίας υπακοή, είναι αναξία υμών, οι οποίοι εγεννήθητε δια να γίνητε τέκνα ελευθέρας Πατρίδος".