Blogger Widgets

Κυριακή, 31 Μαρτίου 2019

Θα 'ρθεις σαν αστραπή | 4K




Στίχοι: Σταμάτης Σπανουδάκης 
Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης 
Επιμέλεια - Δημιουργία Βίντεοκλιπ: Κωστούλας Βασίλης 

Θάρθεις σαν αστραπή 
θάχει η χώρα γιορτή 
θάλασσα γη και ουρανός στο δικό σου φως. 
Θα ντυθώ στα λευκά 
να σ’ αγγίξω ξανά 
φως εσύ και καρδιά μου εγώ 
πόσο σ’ αγαπώ. Βασιλεύς Βασιλέων, 

Βασιλεί Βοήθει, έλεος, έλεος 
Επουράνιε Θεέ Κωνσταντίνος Δραγάτσης Παλαιολόγος, 
έλεω Θεού Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων. 
Στην πύλη του αγίου Ρωμανού, 
καβαλικά τη φάρα του την ασπροποδαράτην, 
Τέσσερα Βήτα, έλεος, έλεος, 
Μαρμαράς, Βόσπορος και Μαύρη Τρίτη 
Φρίξον ήλιε, στέναξον γη,
 Εάλω ή πόλη, Εάλω η πόλη 
Βασιλεύουσα, πύλη χρυσή 
κι ο πορφυρογέννητος στην κόκκινη μηλιά. 

Η πόλη ήταν το σπαθί, η πόλη το κοντάρι, 
η πόλη ήταν το κλειδί της Ρωμανίας όλης 
Σώπασε Κυρά Δέσποινα και μην πολυδακρύζεις, 
πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά Σου θάναι. 

Στην πύλη του αγίου Ρωμανού 
έφυγες για αλλού 
κι άγγελος θα σε φέρει εδώ 
στον σωστό καιρό. 
Μες την Άγια Σοφιά
θα βρεθούμε ξανά 
λειτουργία μελλοντική 
οι Έλληνες μαζί

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2019

Το Ρωσικό ντοκυμαντέρ "Ι.Kapodistrias.Russian Destiny" με τη συμμετοχή του Ι.Κορνιλάκη

Αποσπάσματα από το Ρωσικής παραγωγής ντοκυμαντέρ για τον Ι.Καποδίστρια που δημιουργήθηκε το 2017 από την παραγωγή του στούντιο Фортис Про και τη συνδρομή του Υπουργείου Πολιτισμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Από το διάρκειας 44 λεπτών ντοκυμαντέρ, προβάλλονται στο παρόν βίντεο περίπου 7 λεπτά στα οποία ομιλεί ο συγγραφέας και δ/νων σύμβουλος της "Ελαίας" ΑΜΚΕ κ. Ιωάννης Κορνιλάκης.

Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2019

«Εξ επαφής» με τον συγγραφέα Ιωάννη Κορνιλάκη (συνέντευξη)

Συνέντευξη  στη Μάρω Δαμάσκου και στην εφημερίδα "ΕΝ ΤΗ ΠΟΛΕΙ" παραχώρησε ο συγγραφέας και δ/νων σύμβουλος της "Ελαίας"  ΑΜΚΕ κ.Ιωάννης Κορνιλάκης. Παρακάτω η συνέντευξη που δημοσιεύθηκε στο τεύχος Μαρτίου της εφημερίδας που κυκλοφορεί στην περιοχή Θρακομακεδόνων, Βαρυμπόμπης και Πανοράματος Αχαρνών.

Η «εξ επαφής» συνάντηση με τον συγγραφέα Ιωάννη Κορνιλάκη, δεν κατέστη δυνατή. Τα μέσα της τεχνολογίας όμως, μας έδωσαν την δυνατότητα έστω και εξ αποστάσεως, να έχουμε σήμερα την χαρά να φιλοξενούμε στην εφημερίδα «Εν Τη Πόλει» την αποκλειστική συνέντευξη που έδωσε στη Μάρω Δαμάσκου, η οποία σίγουρα θα συζητηθεί. 

Είναι ο συγγραφέας του πονήματος «ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ - Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ», οι διαλέξεις του οποίου ξεπέρασαν τις 70 σε Ελλάδα, Κύπρο, Ελβετία, Ρωσία και Αγγλία.

 Ο Ιωάννης Κορνιλάκης είναι ένας άνθρωπος που η προσφορά του προς τον συνάνθρωπο σίγουρα θα μείνει αξέχαστη στην πόλη μας, καθώς με τον σεισμό του '99, ήταν αυτός που ως ιδιώτης προσέφερε το πόσο των 5.000.000 δραχμών, σε πληγέντες από το σεισμό και τιμήθηκε ως Πρέσβης Εθελοντισμού από την Εταιρεία Εθελοντών για την προσφορά του αυτή. Ο συγγραφέας μιλάει «ανοιχτά» και απαντάει χωρίς περιστροφές σε κάθε ερώτηση.

 - Κύριε Κορνιλάκη, πρώτα απ΄όλα, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την άμεση ανταπόκριση σας στο κάλεσμα της εφημερίδος «Εν τη Πόλει» και να ενημερώσω τους φίλους αναγνώστες, ότι είστε επίτιμος πολίτης του Δήμου Αχαρνών και Θρακομακεδόνων καθώς το 2013 λάβατε τον τιμητικό τίτλο λόγω της οικονομικής σας συνεισφοράς σε πληγέντες του καταστροφικού σεισμού του 1999 που επίκεντρο είχε την Πάρνηθα. Παράλληλα, τιμηθήκατε και ως Πρέσβης Εθελοντισμού από την Εταιρεία Ελλήνων Εθελοντών για την ανιδιοτελή σας προσφορά. Πως προέκυψαν όλα αυτά? 

- Όταν έχεις συνειδητοποιήσει ότι είσαι πάνω απ’ όλα άνθρωπος (με Α), έχεις συνειδητοποιήσει ταυτόχρονα ότι είσαι κοινωνικό όν. Αν επομένως έχεις επιλέξει τον αυτονόητο ρόλο σου, ανεξάρτητα τη σημερινή μας κατάντια, τότε κάνεις ότι περνά απ’ το χέρι σου για τον συνάνθρωπο. Και όπως έγραφε ο Καποδίστριας μιλάμε για τα δυνατά, “Αφού τα αδύνατα ουδείς πράττει “. 

- Ξεκίνησα με στοιχεία τοπικού ενδιαφέροντος, όμως οι τιμητικές σας διακρίσεις και περγαμηνές, ξεπερνούν των Τειχών αυτών και επεκτείνονται σ΄ ολόκληρη την Ελλάδα. Αν και οι σπουδές σας ήταν «τεχνοκρατικού» χαρακτήρα (απόφοιτος Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών), παρά ταύτα η ζωή σας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την συγγραφή και διαλέξεις με φιλοσοφική προσέγγιση των θεμάτων, τόσο από ιστορικής, όσο και από θεολογικής άποψης. Τι ήταν αυτό που σας οδήγησε στο να ασχοληθείτε με την μελέτη σε θέματα ιστορίας, φιλοσοφίας, πολιτικής, θεολογίας και πολλών άλλων? 

- Με τη στενή έννοια του όρου “τεχνοκράτης” υπήρξα μέχρι πριν 15 χρόνια, αφού πέρασα όλα τα στάδια και έφτασα σε ανώτερες διευθυντικές θέσεις στον τραπεζοασφαλιστικό τομέα. Με την ευρεία όμως έννοια δεν έπαψα μέχρι και σήμερα να είμαι τεχνοκράτης. Δυστυχώς ακόμη και τη λέξη παραποιήσαμε, προσδίδοντας στη βάση της τεχνικής ερμηνείας της, οικονομικό και μόνο υπόβαθρο. 
Παραβλέψαμε όμως ότι στο βάθος της είναι η Τέχνη. Ο τεχνοκράτης της οικονομικής τεχνικής θα πει με στόμφο, κι αν έχει τη δύναμη θα το επιβάλει κιόλας, ότι ένα νησί με 150 κατοίκους δεν συμφέρει να έχει τακτική ακτοπλοϊκή συγκοινωνία γιατί το κόστος είναι μεγάλο. Η Τέχνη του Κραττείν, θα βρει το τρόπο γιατί έχει στόχο τον άνθρωπο και όχι τους αριθμούς. 
Στη βάση αυτή η ζωή μου πράγματι είναι άρρηκτα συνδεδεμένη κυρίως με τη μελέτη. Μελέτη της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας, της Ιστορίας και του Χριστιανισμού. Με την Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία και με αιώνιους πυλώνες της τον Ηράκλειτο, τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, ο άνθρωπος περνώντας απ’ το προσωπικό του στάδιο της αυτοβελτίωσης, καθ’ ότι η Αρετή διδάσκεται όπως βεβαιώνει ο Πλούταρχος, οδηγείσαι απ’ την ατομική Αρετή στην Αρετή της Πόλης, στην Αρετή της χώρας, και ούτε λίγο ούτε πολύ κάνεις Πολιτική. 

Το 2007 ως Διευθύνων Σύμβουλος της αστικής Μ.Κ.Ε. «Ελαία» ξεκινήσατε ένα απίστευτα μεγάλο έργο – που τολμώ να πω πως δεύτερο του δεν υπάρχει μέχρι στιγμής – την ανάδειξη ανέκδοτων επιστολών του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος, Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος ήταν και παραμένει μια Προσωπικότητα παγκόσμιου βεληνεκούς. Μιλήστε μας λίγο για αυτό. Πως ξεκίνησε η ιδέα του βιβλίου? Ποιος ήταν ο στόχος σας? Είχατε στήριξη από την Πολιτεία ή από άλλους φορείς, δημόσιους και μη? Και θα ήθελα να αναφερθείτε και στην παγκόσμια πρωτοτυπία που έχει το βιβλίο «Ιωάννης Καποδίστριας ο Άγιος της Πολιτικής» 

- Άνθρωπος που μελετά ιστορία είναι αδύνατον να μην έχει ασχοληθεί με αυτή την προσωπικότητα, που έχουν ασχοληθεί είτε με τον ίδιο, είτε με την εποχή του χιλιάδες μελετητές Έλληνες και ξένοι. Μοιραία ασχολήθηκα κι’ εγώ. 

Είχα την τύχη τον Αύγουστο του 2005 να βρεθώ πρόσωπο με πρόσωπο με μια Ελληνική έκδοση του 1841, αυθεντική, θα έλεγα έπεσε στα χέρια μου απ’ τον ουρανό, και ήταν 930 επιστολές του Κυβερνήτη που άρχισαν λίγο πριν αναλάβει τον προσωπικό του Γολγοθά, αυτόν της διακυβέρνησης της Ελλάδας, μέχρι και την παραμονή της δολοφονίας του. Η μελέτη του δεν ήταν απλή. Είχα μπροστά στα μάτια μου την ίδια του την ψυχή μέσα απ’ τη δική του πέννα. Ήταν μια συνάντηση ψυχών. Η δική του και η δική μου. Θα έλεγα ότι μπήκε τόσο πολύ μέσα μου που με κατέκτησε. Αλλά και με βοήθησε να τον αποκωδικοποιήσω μέσα από κάθε του λέξη. Και όταν αυτό συνέβη προκύπτει το μοίρασμα. Δεν θέλεις να το έχεις μόνον εσύ. Πρέπει να το δώσεις γιατί γι’ αυτό σου δόθηκε. Κι έτσι προέκυψε “Ο Ιωάννης Καποδίστριας ο Άγιος της πολιτικής”. 

Κι’ έτσι προέκυψαν περισσότερες από 70 διαλέξεις σε Ελλάδα, Κύπρο, Ελβετία, Ρωσία και Αγγλία για τον “Άγιο της πολιτικής”. Και τέλος όσον αφορά την παγκόσμια πρωτοτυπία, που αναφερθήκατε, είναι ότι οι επιστολές του που εμπεριέχονται στο έργο μας έχουν εκδοθεί με τον υπέροχο γραφικό του χαρακτήρα, αφού δημιουργήσαμε έπειτα από πολύ κόπο και χρόνο, γραμματοσειρά με τον αυθεντικό γραφικό του χαρακτήρα.

 Κι όσον αφορά την υποερώτηση σας, αν είχαμε βοήθεια στο έργο μας θα σας απαντήσω με βεβαιότητα ότι Ναι είχαμε. Είχαμε από Εκκλησιαστικούς ποιμένες της Κύπρου μας και από τον οβολό του κάθε ανώνυμου Έλληνα και Ελληνίδας. Τίποτε άλλο, αν και χτυπήσαμε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές πόρτες... 

- Σε κάποιες από τις ομιλίες σας , άκουσα να λέτε ότι ο «πόλεμος» δεν είναι οικονομικός, είναι κατά του Ελληνισμού και αναφερθήκατε και στην Κύπρο, που ήταν και ο τόπος καταγωγής της μητέρας του Ιωάννη Καποδίστρια. Για ποιο λόγο πιστεύεται ότι ο Ελληνισμός βρίσκεται στο «στόχαστρο»? Θεωρείται ότι υπάρχει κάποιος τρόπος να αποφευχθεί ή να αναστραφεί η κατάσταση αυτή και αν ναι, πώς?

- Η Ελλάδα είναι στο στόχαστρο. Δεν είναι η οικονομία της Ελλάδας στο στόχαστρο. Η μεγαλύτερη απόδειξη είναι ότι με δημόσιο χρέος 120% του ΑΕΠ μπήκαμε στα μνημόνια, και σήμερα που είναι 180% όλα καλά. Είναι ο Ελληνισμός στο στόχαστρο γι’ αυτό την τελευταία δεκαετία δεν γίνεται μια ουσιαστική κουβέντα τεχνοκρατών για την οικονομία. Γίνεται αντίθετα κουβέντα εξευτελισμού του Ελληνισμού. 

Διαβάστε τη συνέντευξη του Προέδρου της Ακαδημίας Αθηνών, Ακαδημαϊκού Θανάση Βαλτινού που λέει: "Ντρεπόμαστε πια να λέμε ότι είμαστε Έλληνες". Όμως ας μη κρυβόμαστε. Ο Ελληνισμός ήταν στο στόχαστρο για αιώνες. Η Δύση ποτέ δεν συμφιλιώθηκε και ποτέ δεν συγχώρεσε, και εννοώ η πολιτική της Δύσης, ότι οι Αρχαίοι Έλληνες τα είπαν όλα. Έχουν ένα μόνιμο κόμπλεξ. 

Πότε δεν συγχώρεσε ότι ο πρώτος Μεγάλος Ευρωπαίος Στρατηλάτης και Εκπολιτιστής ήταν Έλληνας, ο Αλέξανδρος ο Μέγας. Δεν συγχώρεσε και έναν άλλο Μέγα, τον Κωνσταντίνο, που τόλμησε να μεταφέρει την πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας απ’ τη Ρώμη, στην Ελληνική αποικία των Μεγαρέων στο Βυζάντιο, και μάλιστα να την μετονομάσει σε Νέα Ρώμη, Κωνσταντινούπολη. 

Δεν συγχώρησαν τον επί 11 αιώνες Βυζαντινό πολιτισμό της. Και γι’ αυτό την κατέκτησαν με την Δ’ Σταυροφορία το 1204. Και χάρηκαν, πάρα πολύ το χάρηκαν, που στις 29 Μαΐου 1453 πάτησε το πόδι του στη Βασιλεύουσα ο Βάρβαρος, αφού οι ίδιοι δεν μπόρεσαν να την κρατήσουν. Αλλά και το 1821 τι είχαμε; Τι προέκυψε απ’ τον Εθνικό ξεσηκωμό; Ένα υποτυπώδες κράτος. Γιατί; Επειδή μας αγαπούν; Όχι. Επειδή μας μισούν. Ο Ελληνισμός πάντα βρέθηκε στο σωστό στρατόπεδο, αν όχι τη κατάλληλη στιγμή, τουλάχιστον την κατάλληλη ώρα. Και το αποτέλεσμα ποιο ήταν; Ή Ελλάδα ποτέ δεν κάθησε ως ίση, κι’ ας είχε προσφέρει αναλογικά τα περισσότερα, στο τραπέζι των νικητών, που έτσι και αλλιώς αυτό είχε επιλέξει. Σκοτωθήκαμε μεταξύ μας με ξένα χρήματα. Τώρα, αν πιστεύω ότι υπάρχει περίπτωση να αναστραφεί η κατάσταση, θα σας πω ότι η αναστροφή εξαρτάται από εμάς. Και το “εμάς” είναι πληθυντικός όχι πλήθους αλλά συντελεστών.

 Και οι συντελεστές είναι δύο. Ο λαός και οι πολιτικοί του. Η αναστροφή όπως και η καταστροφή χρειάζεται και τους δύο, όπως το ταγκό. Όταν ο Ελληνικός λαός αποφασίσει να “χορέψει” με αυθεντικούς πολιτικούς και όχι με πολιτικάντηδες. Όταν αναζητήσει πρότυπα όπως ο Ιωάννης Καποδίστριας και όχι πρότυπα που εποάζονται στα κομματικά μαντριά. Θα με ρωτήσετε, είναι εύκολη μια Εθνική Αφύπνιση; Είναι τόσο εύκολη όσο και δύσκολη. Κατ’ αρχήν βοηθούν τον λαό ν’ αφυπνιστεί τα ίδια τα πολιτικά ανδρείκελα με τις πράξεις τους, κι’ ας μην το καταλαβαίνουν. 

Ρίξτε μια ματιά μόνο στις συζητήσεις μιας Ολομέλειας της Βουλής, και από το επίπεδο που έχει καταβαραθρωθεί ο πολιτικός λόγος σε επίπεδο πεζοδρομίου επιβεβαιώνεται του λόγου το αληθές για να μην πούμε αλλα... Ο λαός τους έχει πάρει χαμπάρι, ο απλός λαός, και όχι αυτοί που ξημεροβραδυάζονται στα κομματικά γραφεία. Ο άλλος λαός του μόχθου. Υποτίθεται ότι είμαστε σε προεκλογική περίοδο. Ακούσατε τη λέξη “Πατρίδα” απ’ τους κυβερνώντες και αυτούς που επιδιώκουν να κυβερνήσουν; 

Μπορούν να πείσουν και οι μεν και οι δε, ότι σκοπός τους είναι η πρόοδος της Ελλάδας; Προφανώς δεν μπορούν να πείσουν γι’ αυτό έχει γίνει viral ο Αρκάς... Όμως είμαι σίγουρος ότι θα έλθει η Ανάσταση. Εύχομαι ο Ελληνισμός να κάνει τα δυνατά. Εάν δεν το μπορέσει δε παύει η ελπίδα μου γιατί, “ τα αδύνατα παρά τοις ανθρώποις δυνατά εστί παρα του Θεού “, αλλά τότε ο πόνος θα είναι πιο σταυρικός, γιατί θα επέλθει η αφύπνιση μέσα από συμφορά. 

- Αν σας έλεγα με 3 λέξεις να μου περιγράψετε τα κακώς κείμενα αλλά και τα καλώς κείμενα της χώρας μας? Ποιες θα ήταν αυτές? Ξεκινώντας από τα άσχημα... 

- Θέλετε να χαρακτηρίσω τρία κακά και τρία καλά που υπάρχουν στη χώρα μας. Αν και εμφαίνεται λίγο απαξιωτική η ερώτηση, επιτρέψτε μου να πω τρία γεγονότα που μειώνουν την ελπίδα μου και είναι: Πρώτον η έλλειψη πλέον Παιδείας. Όχι έλλειψη γνώσεων αλλά Παιδείας όπως την αντιλαμβανόταν Ένας Σωκράτης. Διερωτώμαι τι νόημα έχει να τον επικαλούμαστε όταν δεν τον ακούμε. 

Παιδεία είναι αυτή καθ’ αυτή η μόρφωση της ψυχής μας και σε αυτό πρέπει να τείνει μια κοινωνία. Τώρα βέβαια και με το δίκιο σας θα μου πείτε ότι η κοινωνία αγνοεί ότι έχει ψυχή, θα ενδιαφερθεί για τη μόρφωση της; Δεύτερον ο ύμνος του Εγώ ή μάλλον του Υπερεγώ. Όλο το σύστημα έχει επικεντρωθεί στον ατομισμό, στην ιδιοτέλεια, στην πάρτη του καθενός. Χάθηκε το “ Εμείς “. Κι αν χάθηκε αυτό τι μπορεί να μείνει και από ποιους; Τρίτον είναι η απαξίωση του ίδιου του πολιτεύματος. 

Ήταν επόμενο αφού απαξιώθηκαν οι Αξίες. Η μοναδική αξία που μπορεί να κουβεντιάζεται είναι η αξία του χρήματος. Οτιδήποτε άλλο είναι απλά γραφικό. Ζούμε σε μια εικονική Δημοκρατία και το τραγικό είναι ότι την παινευουμε κιόλας. Ποια αντιπροσωπευτική κοινοβουλευτική πλειοψηφία 151 Βουλευτών, και ποια αντιπροσωπευτική κοινοβουλευτική ολομέλεια των 300; Μπορεί σήμερα κάποιος να ισχυριστεί ότι οι 300 βουλευτές μας εκπροσωπούν και αντιπροσωπεύουν τον Ελληνικό λαό; Κι αν κάποιος το ισχυριστεί θα συμφωνήσω μαζί του. Μπορεί να εκπροσωπεί τον Ελληνικό λαό, μπορεί να τον αντιπροσωπεύει, αλλά δεν εκπροσωπεί ούτε αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα του Ελληνικού λαού, αλλά και μόνο τα προσωπικά τους. 

Ας δούμε όμως και τι μου καλλιεργεί την ελπίδα. Πρώτον τα Ελληνικά γονίδια. Ευτυχώς δεν έχουν χαθεί με ότι αυτό σημαίνει... Δεύτερον ο Θεός της Ελλάδας, όσο υπάρχουν ανθρώποι που αντιστέκονται στη μόδα της ασχετοσύνης και της παρακμής που αμπελοφιλοσοφούν ότι ο Θεός είναι ουτοπία. Και τρίτον η συνέντευξη μας.... Αφού μπορούμε και την κάνουμε... Ακόμη... 

Απ όλες τις μέχρι τώρα μελέτες και διαλέξεις που έχετε κάνει, αλλά και τις συζητήσεις σας σε Ελλάδα και εξωτερικό, πιστεύετε ότι ο στόχος σας επετεύχθη? 

- Ένας σύγχρονος Άγιος της Ορθοδοξίας ήταν ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης. Είπε: "Είναι επιτακτική η ανάγκη προβολής ενός ιδανικού προτύπου Ηγέτη, προς μίμηση απ’ τους πολιτικούς μας, αλλά και προκειμένου οι Έλληνες να αποκτήσουν ορθά πολιτικά κριτήρια στην επιλογή των Κυβερνητών του Έθνους". Όσο κι αν έψαξα άλλο πρότυπο από τον Ιωάννη Καποδίστρια δεν βρήκα... 

Επομένως όχι, ο στόχος μας δεν επιτεύχθηκε ακόμη, αφού δεν βλέπω πολιτικούς να τον μιμούνται... Βλέπω όμως ότι ο Ελληνικός λαός αναζητά έναν ανάλογο Ηγέτη.... Πιστεύω τέλος στην προφητεία του ίδιου του Καποδίστρια: “ Αν θέλουν να με δολοφονήσουν ας με δολοφονήσουν. Θα έλθει όμως η μέρα που οι Έλληνες θα εννοήσουν την σημασία της θυσίας μου...”. 

Ο συγγραφέας Ιωάννης Κορνιλάκης, την Κυριακή 24 Μαρτίου θα είναι από τους βασικούς ομιλητές της εκδήλωσης στο Αρχελάου Θέατρο με θέμα: Ιωάννης Καποδίστριας – Ο «Άγιος» της Πολιτικής. 

Σάββατο, 2 Μαρτίου 2019

Άγιος Πορφύριος: «Με σαμποτάρουν όλοι, κανείς δε μου λέει την αλήθεια»

Ιερομονάχου Γεωργίου στην Romfea.gr
Δικαίου της Ιεράς Σκήτης Καυσοκαλυβίων

Πραγματοποιώ την παρούσα δημόσια και έγγραφη παρέμβαση, ως πνευματικός αλλά και ως πνευματικό τέκνο του Αγίου Πορφυρίου, ελπίζοντας ότι από αυτή θα βοηθηθούν άνθρωποι αλλά και δεν θα σταθούν πλέον εμπόδιο σε όσα εκείνος με τη Χάρη του Θεού ετοίμαζε.

Επίσης με την ίδια παρέμβαση να προστατευθεί η τιμή και η υπόληψη της φυσικής αλλά και πνευματικής μου οικογενείας.

Καταρχάς η επιβεβαίωση των λόγων του Αγίου Πορφυρίου είναι ότι ο Θεός έβαλε φανερά το χέρι Του με την αγιοκατάταξη του, σε αυτά τα πολύ δύσκολα χρόνια για τον Ελληνισμό αλλά και όλο τον κόσμο.

Δε θα γράψω λόγια δικά μου, αλλά όσα έλεγε ο Άγιος Πορφύριος:

- «Ήθελα με τη Χάρη του Θεού να κάνω μεγάλο καλό, αλλά με εμπόδισαν οι άνθρωποι»

Οφείλουμε να αναρωτηθούμε, ποιοί είναι εκείνοι οι άνθρωποι που στάθηκαν εμπόδιο σε έναν Άγιο;

Φυσικά ο Άγιος Πορφύριος αναφερόταν σε ανθρώπους που γνώριζε. Οι άνθρωποι πολλές φορές θεωρούν τους Αγίους κτήμα τους, αλλά εκείνοι είναι ενωμένοι με τον Θεό και ανήκουν σε όλο τον κόσμο.

Oι άνθρωποι που στάθηκαν εμπόδιο στον Άγιο Πορφύριο δεν ήταν ξένοι, αλλά γνωστοί του, του κοντινού περιβάλλοντός του.

Όταν έφυγε από τη ζωή ο Άγιος, θεώρησαν ότι κανένας δε θα μπορέσει να βγει απέναντί τους. Πολλές φορές μεταχειρίστηκαν κακολογία, συκοφαντία και λάσπη, πολλές φορές προς το πρόσωπό μου και με την πεποίθηση ότι θα λυγίσω, θα υποχωρήσω.

Όμως δεν υποχώρησα και δεν λιποψύχησα, διότι γνώριζα από τον ίδιο τον Άγιο Πορφύριο ποιός ήταν ο λόγος που μου είχε πει στις πρώτες μας συναντήσεις ότι με θυμάται από μικρούλη και ότι εμείς οι δύο έχουμε να πούμε πάρα πολλά.

Γι’ αυτό από αυτό το βήμα του ελεύθερου λόγου, δηλώνω δημόσια και με κάθε ευθύνη ότι ο Άγιος Πορφύριος μου άφησε όλη την πνευματική του περιουσία.

Κάποιοι που δεν γνωρίζουν ούτε στο ελάχιστο τον Άγιο Πορφύριο θα πουν ότι μιλώ εγωιστικά. Εκείνοι όμως που το επιβεβαιώνουν πρώτα, είναι τα ίδια τα πνευματικά παιδιά του γέροντα.

Ενθυμούμαι ότι όταν υπηρετούσα τη θητεία μου στην αεροπορία είχα επισκεφθεί τον γέροντα στο Μήλεσι και έμεινα μέχρι αργά. Κάποιος κύριος, λόγω περασμένης της ώρας, προσφέρθηκε με καλοσύνη να με αφήσει με το αμάξι του στη μονάδα μου στο Τατόι.

Στη διαδρομή μου εκμυστηρεύτηκε ένα γεγονός που έλαβε χώρα στο κελάκι του Αγίου παρουσία των πνευματικών του παιδιών, κυρίως γυναικών.

Ο Άγιος Πορφύριος ανέφερε δυνατά για εμένα κάποια στιγμή:

- «Τι παιδί είναι αυτό!!!»

Ο γέροντας δεν συνέχισε. Τότε κάποια κυρία ανέφερε:

- «Βρε Γέροντα, ήρθε αυτό το παιδί στο τέλος της ζωής σου να μας πάρει όλη την ευλογία;»

Κάποια άλλη στιγμή ο ίδιος κύριος, που είναι ακόμη εν ζωή, μου είπε ότι ο γέροντας του είχε πει:

- «Μωρέ ο Θόδωρος (το λαϊκό μου όνομα) όταν με γνώρισε τρελάθηκε. Αυτό είναι!!!»

Έτσι λοιπόν ένας Άγιος, όπως ο Άγιος Πορφύριος, από τη στιγμή που θα έφευγε από αυτή τη ζωή, δε θα άφηνε την πνευματική του περιουσία ακέφαλη.

Είναι σίγουρο ότι θα άφηνε τη σκυτάλη του σε κάποιον για να συνεχίσει το έργο του. Το ίδιο έργο που οραματιζόταν να υλοποιήσει και τον εμπόδισαν οι άνθρωποι.

Άλλωστε κατά ομολογία του ίδιου, και ο ίδιος πήρε σε πολύ νεαρή ηλικία απλόχερα τη Χάρη από έναν Άγιο ασκητή των Καυσοκαλυβίων, τον γέροντα Δημά τον Ρώσο.

Κι έτσι κι εκείνος με τη σειρά του ως άνθρωπος της δικαιοσύνης του Θεού, έπραξε το ίδιο.

Όποιος έχει αντιρρήσεις και αμφιβολίες, μπορεί να βγει δημόσια να αμφισβητήσει αυτά που γράφω, εκθέτοντας στα μάτια όλων και τα δικά του έργα.

Γνωρίζω πολύ καλά τι μου άφησε ως παρακαταθήκη ο Άγιος Πορφύριος και τον λόγο. Γι’ αυτό δεν με πτοεί ο φθόνος και η συκοφαντία αυτών των ανθρώπων, που ενώ δεν δίστασαν να σταθούν εμπόδιο σε έναν Άγιο Πορφύριο, θα σταματούσαν το πνευματικό του παιδί;

Ο Άγιος Πορφύριος είχε ως παράδειγμα τον Χριστό. Γιατί το Χριστό εμείς οι άνθρωποι το σκοτώσαμε από φθόνο.

Για ποιο λόγο; Διότι ήταν ο νόμιμος κληρονόμος και αυτό το είχε αντιληφθεί το ιερατείο: “...οὗτος ἐστιν ὁ κληρονόμος• δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ σχῶμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ...”

Τα ίδια, όμως, συνέβαιναν και στο σπίτι του Αγίου Πορφυρίου, γι΄ αυτό και είχε πει «ζούμε όπως τα χρόνια του Χριστού».

Κάποιος γνωστός ιεράρχης είχε πει για εμένα και τους συνοδοιπόρους μου «άσ' τους αυτούς, αυτοί πέθαναν, τελείωσαν». Όμως ότι δε σκοτώνεται, γίνεται πιο δυνατό!

Ας μη λησμονούμε τι είπε ο Γαμαλιήλ για τους Αποστόλους που ήθελαν να τους φυλακίσουν με το νόμο: «εάν αυτό που κάνουν προέρχεται από ανθρώπινη δύναμη θα διαλυθεί μόνο του, εάν όμως έρχεται από το Θεό δεν θα μπορέσετε να το διαλύσετε...» (Πράξεις 5:34-39). Συνέστησε δε προσοχή στους Ισραηλίτες ότι μπορεί στο τέλος να γίνουν και Θεομάχοι.

Ενώ λοιπόν, κάποιοι είχαν την πεποίθηση ότι με διώξεις και συκοφαντίες θα με είχαν εξουδετερώσει δια παντός, ο Θεός φανερά εξουδετέρωσε εκείνους.

Σήμερα γράφω ως Δικαίος της Ιεράς Σκήτης Καυσοκαλυβίων. Όταν ανέλαβε Δικαίος για τελευταία φορά ο Άγιος Πορφύριος το 1991, είπε ότι τώρα «αλλάζει η Δικαιοσύνη του Θεού».

Ίσως αυτό που είχε οραματιστεί ο Άγιος Πορφύριος να ξεκινά τώρα και θα αναλύσω στη συνέχεια γιατί προσπαθώ με έργα και όχι με λόγια να το υλοποιήσω.

Πρωτίστως, δημιουργήσαμε και εκδώσαμε ένα συλλεκτικό ιστορικό λεύκωμα για τη Σκήτη, όχι μόνο στοχεύοντας να την κάνουμε γνωστή στο ευρύ κοινό, αλλά παράλληλα επιδιώκοντας να δώσουμε την ευκαιρία στον κόσμο να συνδράμει στην ανοικοδόμησή της, καθώς η Σκήτη έχει πολλά και σοβαρά προβλήματα.

Πριν από καιρό προτείναμε στην κυρίαρχη Ιερά Μονή Μεγίστη Λαύρας, ένα μεγαλόπνοο έργο ώστε να αξιοποιηθεί μια τεράστια και ανεκμετάλλευτη έκταση στο δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής, που ανήκει στη Μονή.

Οραματιζόμαστε να κάνουμε εκεί ένα πολύ σπουδαίο έργο για τον Ορθόδοξο κόσμο, πάντα επ’ ωφελεία της Ιεράς Μονής.

Η Μονή είναι επιφορτισμένη με πολλά και ακόμη δεν έχουμε προχωρήσει, έτσι εμείς χωρίς να χρονοτριβούμε αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε με τη βοήθεια ιδιωτικής οικονομικής συνδρομής ένα εξίσου σημαντικό έργο που δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία της Σκήτης των Καυσοκαλυβίων.

Σε όλα αυτά τα έργα διαθέτουμε χρήματα, ματώσαμε οικονομικά και θα συνεχίζουμε να λειτουργούμε έτσι δημιουργώντας για το καλό της πατρίδας και του ελληνισμού. Τίποτα προς ιδίον όφελος!

Η πραγμάτωση των έργων στα Καυσοκαλύβια μέχρι την ολοκλήρωση της θητείας μου ως Δικαίος της Σκήτης, είναι η εγγύηση για εκείνα που υποσχεθήκαμε στη Μονή και ότι υπάρχει η δυνατότητα να πραγματοποιηθούν όλα.

Πολλοί άνθρωποι για αυτό το έργο βοήθησαν και βοηθούν, εκτός ελαχίστων αφελών που πίστεψαν ότι μη συνδράμοντας θα μας εμποδίσουν με αυτόν τον τρόπο. Συνεχίζουμε μόνοι μας παρά τα εμπόδια!

Αποκαλύφθηκαν και οι άνθρωποι, γνωστοί και άγνωστοι που ισχυρίζονται ότι αγαπούν τον Άγιον Πορφύριο, τη Σκήτη, το Άγιον Όρος.

Παράλληλα και πάλι με ιδιωτική χρηματοδότηση, αξιοποιούμε ένα κτήμα στα Τρίκαλα (γενέτειρά μου) με σκοπό να δημιουργηθεί ένα σύγχρονο Βυζαντινό Κέντρο Πολιτισμού για την πνευματική ενίσχυση των ανθρώπων αλλά και την ανάδειξη του μοναδικού στην ιστορία Βυζαντινού πολιτισμού.

Κάποιοι έσπευσαν να με κατηγορήσουν κάποτε ότι επιθυμώ να πάω στο Μήλεσι της Μαλακάσας για να καρπωθώ χρήματα. Όμως οι πράξεις μου φανερώνουν το αντίθετο. «ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς» (Ματθ. 7,16).

Από όσα μέρη ο Θεός με αξίωσε να περάσω προσπάθησα για το καλύτερο και διέθεσα δικούς μου οικονομικούς πόρους, ακόμη και κάποιων πνευματικών μου παιδιών, που πρόθυμα με βοηθούν.

Από τον Άγιο Προκόπιο στα Τρίκαλα, τη Μονή Γενεσίου Θεοτόκου Κατουσίου Καρδίτσας, το Κυριακό στα Καυσοκαλύβια και το κτήμα στη γενέτειρά μου, σε όλα καταθέσαμε με αγάπη ότι είχαμε και χωρίς να λάβουμε.

Δεν το επιθυμώ να λάβω για όσα δίνω, δεν είμαι δεμένος με τα πρόσκαιρα και γήινα.

To 2005 ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος είχε πει σε κάποιο έμπιστό μου πρόσωπο αναφερόμενος στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος στο Μήλεσι Αττικής: «Όταν πάει ο π. Γεώργιος εκεί, όσο θα ζει θα δημιουργεί και έχει να κάνει πολλά πράγματα εκεί. Είναι ικανός».

Δεν θα μιλήσω για το εαυτό μου να πω αν είμαι ικανός ή όχι. Υπάρχει όμως η θέληση και η αποφασιστικότητα να προσφέρω όπου μπορώ.

Δυστυχώς όμως αυτή την αποφασιστικότητα φθονούν κάποιοι, οι οποίοι έφτασαν σε σημείο να προσπαθήσουν να με εκδιώξουν από τα Καυσοκαλύβια, αλλά ο Θεός έβαλε κι εκεί το χέρι Του φανερά.

Εκείνοι που επιχείρησαν να με εκδιώξουν από το σπίτι μου, έπεσαν στον ίδιο λάκκο που έσκαψαν, όπως μας λέει και η Αγία Γραφή.

Γιατί ήθελαν να με διώξουν κάποιοι; Για να μη γίνει έργο, αλλά το έργο γίνεται, προχωρά και μέχρι να φύγω θα έχει ολοκληρωθεί.

Όπως προανέφερα, όπου με αξίωσε ο Θεός να ζήσω, έδωσα ότι είχα και όλα όσα δημιούργησα, τα άφησα πίσω για να τα βρουν οι επόμενοι έτοιμα και ολοκληρωμένα.

Ο μακαριστός Αυγουστίνος Καντιώτης είχε πει για τον Άγιο Πορφύριο: «Και μόνον ότι ο Πορφύριος κατάφερε στο τέλος της ζωής του να επιστρέψει στην πνευματική του γενέτειρα και να κοιμηθεί και να ταφεί σε έναν απλό και απέριττο τάφο, αυτό και μόνο δηλώνει την αγιοσύνη του».

Ο Άγιος Πορφύριος κατηγορήθηκε από κάποιους ανθρώπους ότι εγκατέλειψε τη Σκήτη του και δεν τον αναγνώριζαν ως Αγιορείτη.

Το γεροντικό μας λέει ότι το να επιστρέψει ένας μοναχός πίσω στη Σκήτη του είναι φύση αδύνατον. Εάν επιστρέψει είναι πραγματικά Άγιος. Αυτός ήταν ο Άγιος Πορφύριος.

Ο μοναχός που θα βγει από το Άγιον Όρος με ανυπακοή, δε θα επιστρέψει ποτέ, γιατί έδωσε μεγάλο δικαίωμα.

Με τη σειρά μου όμως με υπακοή βγήκα από το Άγιον Όρος για να ταράξω τα λιμνάζοντα ύδατα, επιτελώντας ένα εθνικής σημασίας έργο που είναι γνωστό στο πανελλήνιο, αλλά και εκτός Ελλάδος.

Η επιβεβαίωση για αυτή την προσπάθεια ήταν τα λόγια του Αγίου Παϊσίου: «Στα θέματα της Πατρίδος δεν ήθελε οι Χριστιανοί να είναι αδιάφοροι. Πολύ λυπόταν που έβλεπε πνευματικούς ανθρώπους να επιζητούν να βολευθούν οι ίδιοι και να μην ενδιαφέρονται για την Πατρίδα». (Κείμενο ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ).

Σε αυτή την προσπάθεια όσοι συμμετέχουμε, δώσαμε ότι είχαμε και δεν είχαμε!

Το 2011 επέστρεψα στο Άγιον Όρος καθ' υπόδειξη και κατ’ εντολή των Πατέρων, αποδεικνύοντας σε όλους ότι δε βγήκα από το Άγιον Όρος με ανυπακοή, γιατί επέστρεψα με υπακοή. Παραιτήθηκα της μισθοδοσίας μου από το ελληνικό κράτος, όταν σήμερα όλοι κόπτονται για τη μισθοδοσία των κληρικών.

Γνωρίζοντας όσο ελάχιστοι μοναχοί το πώς είναι να γυρίζεις στο Άγιο Όρος από τον κόσμο, σας λέγω ότι το λιγότερο είναι η παραίτηση από τη μισθοδοσία, και το σημαντικότερο είναι το πνευματικό κομμάτι διότι πλέον έγινα ελεύθερος από πολλά προβλήματα.

Το διάστημα αυτό της παραμονής μου στα Καυσοκαλύβια, το έργο για τον Ελληνισμό, την προβολή του Πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια, την πνευματική και πολιτική αφύπνιση των Ελλήνων, όπως επιτακτικά ζητούσε και ο Άγιος Παΐσιος, γιγαντώθηκε.

Ο Ιωάννης Καποδίστριας έγινε γνωστός στα πέρατα της Οικουμένης μέσα από το έργο «Ιωάννης Καποδίστριας ο Άγιος της πολιτικής».

Λαός, στρατός και κλήρος γνώρισαν τους καρπούς του δένδρου του οποίου οι Άγιοι εφύτευσαν και εμείς ποτίσαμε και πλέον καρποφορεί. Έργο που αγκαλιάστηκε σε Ανατολή και Δύση.

Επιμεληθήκαμε την δημιουργία ενός συλλεκτικού Ελληνοαμερικανικού λευκώματος για την προβολή του Ελληνισμού στην Αμερική μέσα από Αμερικανούς και Έλληνες ανθρώπους των τεχνών, γραμμάτων και αθλητισμού.

Το έργο παραδόθηκε στον Πρόεδρο των Η.Π.Α. Ντόναλντ Τραμπ μέσα από το State Department, ενώ παράλληλα ταξιδεύει και σε Έλληνες Ομογενείς της Διασποράς.

Προσφάτως και η Ισραηλίτικη Κοινότητα της Ελλάδος παρέλαβε και αγκάλιασε αυτό το έργο δια του εκπροσώπου της κ. Δαυίδ Σαλτιέλ, Προέδρου του Κ.Ι.Σ. Ελλάδος, κατά τη διάρκεια εκδηλώσεων που συνδιοργάνωσε ο Δήμος Τρικκαίων με την Ισραηλίτικη Κοινότητα Τρικάλων, με σκοπό την ανάδειξη της ιστορικής κληρονομιάς του ελληνικού εβραϊσμού και την απότιση φόρου τιμής στα θύματα του Ολοκαυτώματος.

Ο λόγος που παραδώσαμε το έργο και στην Ισραηλίτικη Κοινότητα είναι διττός.

Αφενός γιατί ο τ. Πρόεδρος του Ισραήλ κ. Σίμον Πέρες (στον οποίο υπάρχει αφιέρωμα στο λεύκωμα), του οποίου ο πατέρας είχε σωθεί από Έλληνες μοναχούς, είχε αναφέρει κατά τη διάρκεια επισκέψεώς του στην Ελλάδα ότι:

- «Έχουμε γάμο μεταξύ Ελλάδος και Ισραήλ. Εσείς είχατε τους φιλοσόφους και εμείς τους προφήτες»

Αφετέρου ας θυμηθούμε τα λόγια του Αγίου Παϊσίου που έλεγε στο πνεύμα του Αποστόλου Παύλου, ότι «αργότερα οι Εβραίοι θα γίνουν οι καλύτεροι φίλοι μας» - («καὶ οὕτω πᾶς Ἰσραὴλ σωθήσεται» Ρωμ. 11,26)

Επίσης, Έλληνας εκπρόσωπος στο Στρασβούργο πρότεινε να χρηματοδοτήσει την έκδοση και να αποτελέσει το επίσημο δώρο της Ελλάδος προς τους Αμερικανούς επισκέπτες του Στρασβούργου.

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρω ότι το έργο γνωστοποιήθηκε στο Δήμαρχο Τρικκαίων κ. Παπαστεργίου και θα αποτελέσει, ύστερα από επιθυμία του Υπουργείου Εξωτερικών, το επίσημο δώρο μας προς τους Αμερικανούς που θα παραστούν στον εορτασμό των 60 ετών Ελληνοαμερικανικών σχέσεων (1959-2019) μεταξύ των πόλεων Τρικάλων και Τουσόν (Texas, USA).

Προς τιμήν της αδελφοποίησης των δύο πόλεων τη δεκαετία του 50, ονομάστηκε η κεντρική πλατεία Τρικάλων σε πλατεία Αμερικανών.

Για το έργο που πραγματοποιούμε εκτός Ελλάδος, σε σχέση τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, έχει ενημερωθεί πλήρως ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, ο οποίος με τον τρόπο του έδειξε την εκτίμησή του.

Ο Μητροπολίτης Γερμανίας κ. Αυγουστίνος και άλλοι Μητροπολίτες εντός και εκτός Ελλάδος μας έχουν συγχαρεί για το έργο και τη συνολική προσπάθειά μας. Αυτό μας δίδει ελπίδα αλλά και μεγάλη ευθύνη, έχοντας αποκτήσει μια μεγάλη δυναμική κι εκτός Ελλάδος.

Σήμερα με αξίωσε ο Θεός να γράφω αυτά τα λόγια ως Δικαίος της Σκήτης των Καυσοκαλυβίων.

Κλείνοντας ενθυμούμαι ότι ο Άγιος Πορφύριος, από δόκιμο ακόμα, με είχε ρωτήσει που μου αρέσει περισσότερο, στα Καυσοκαλύβια ή στο Μήλεσι.

Φυσικά και μου άρεσε στα Καυσοκαλύβια. Μου είπε ότι «στα Καυσοκαλύβια έχει ησυχία, ενώ εδώ φασαρία» (εννοώντας το Μήλεσι).

Με πολύ θυμό μου είπε να κάνω υπακοή και να κατέβω κάτω. Τότε αδυνατούσα να κατανοήσω τους λόγους του. Σήμερα τους αντιλαμβάνομαι.

Από τη μία είχε οργή και θυμό για την κατάντια αυτού του χώρου, και από την άλλη ο τρόπος που μου μίλησε, με αυστηρότητα, αποκαλύπτει ότι ήξερε πως θα έχω αντίδραση για αυτούς τους ανθρώπους.

Ιδιαίτερα, όμως, μου μίλησε με αυτό τον τρόπο γιατί αγαπώ περισσότερο την ησυχία και την έρημο των Καυσοκαλυβίων, παρά τη φασαρία των ανόητων ανθρώπων.

Αν και ίδιος, και το ομολογώ δημόσια, με όρισε να αναλάβω το Μοναστήρι του στο Μήλεσι, ποτέ δεν το επεδίωξα.

Αλλά ακόμη και αν δεν το επεδίωξα, οι συκοφαντίες στο πρόσωπό μου περί αιρετικού, οικουμενιστή, πλανημένου ή ότι δεν είμαι πνευματικό παιδί του Αγίου Πορφυρίου, συνέχισαν να υφίστανται.

Όποιος επιθυμεί μπορεί επώνυμα να αντικρούσει όσα λέγω. «Εἰπόντες· δήσωμεν τὸν δίκαιον, ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν ἐστι·» αναφέρει ο Προφήτης Ησαΐας τον οποίο ο Άγιος Πορφύριος μας προέτρεπε να μελετούμε και σήμερα καταλαβαίνω το γιατί.

Πέρυσι την Κυριακή των Αγίων Πάντων ξεκινώντας της Θεία Λειτουργία με τα λόγια «Ευλογημένη η Βασιλεία…» έκανα μια προσευχή κλαίγοντας.

«Θεέ μου, θέλω να «ξεβρωμίσει» όλος ο τόπος. Εάν είμαι εγώ εμπόδιο στο Σχέδιό Σου, να ξεκινήσεις πρώτα από εμένα και μετά από την παρέα μου».

Την ίδια Κυριακή του επόμενου έτους ο Θεός έδειξε ποιοί είναι το εμπόδιο και άρχισε να απομακρύνει τα εμπόδια.

Τα αναφέρω αυτά για να προστατευθούν πολλές ψυχές. Πρέπει επιτέλους στους Αγίους να κάνουμε υπακοή. Στον Άγιο Πορφύριο δεν έκαναν ποτέ υπακοή.

Για αυτό μου είπε:

- «Θεόδωρε, δεν ακούν πλέον οι άνθρωποι. Είναι να παίρνουμε τις σπηλιές και τα βουνά και να κλαίμε για να σώσει ο Θεός τον κόσμο».

Έχοντας πάντα στο νου αυτά τα λόγια του Αγίου Πορφυρίου, αποφάσισα ότι προτιμώ με χαρά να πηγαίνω εκεί που με προέτρεψε ο Άγιος Πορφύριος. Στο σπήλαιο του Αγίου Νήφωνος. Εκεί να ησυχάζω και να παρακαλάω το Θεό κλαίγοντας για τη σωτηρία του κόσμου.

Διότι όλος ο κόσμος έχει πλανηθεί, κατ' ομολογία του Αγίου Πορφυρίου που είπε «θα τα φέρει έτσι ο Θεός τα πράγματα που θα δουν οι άνθρωποι το χάος ολοζώντανο μπροστά τους και θα πούνε όλοι πίσω όλοι πίσω, πλανηθήκαμε».

Όσο για το τέλος της ζωής του, δε θα επιθυμούσα ακόμη να πω περισσότερα, παρά μόνο ότι έβγαλε τις τελευταίες μέρες μια κραυγή:

- «Με σαμποτάρουν όλοι, κανείς δε μου λέει την αλήθεια. Όλοι εκμεταλλεύονται το όνομά μου. Ακόμη και αυτός... Με πέθαναν οι γυναίκες».

Όλοι κόπτονται και γιορτάζουν τον Άγιο Πορφύριο και τον τιμούν με λειτουργίες και αγρυπνίες, εντός και εκτός Ελλάδος.

Όμως οφείλουν να γνωρίζουν ένα πράγμα. Ότι τον τιμούν μονάχα όσοι τον μιμούνται και έχουν ματώσει γι αυτόν. Τιμή Αγίου, μίμηση Αγίου.

Είναι εύκολο να γιορτάζεις έναν Άγιο και δεν έχει κόστος, αλλά το να ακολουθείς τα βήματά του είναι μαρτύριο.

«Είναι πολύ δύσκολο να ζεις κοντά σε έναν Άγιο», έλεγε ο Άγιος Πορφύριος.

Και εγώ μέχρι σήμερα ζω μαρτυρικά μαζί του. Όλοι οι άλλοι είναι για φιέστες. Όλοι χρησιμοποιούν το όνομά του, αλλά στην εορτή του στις 2 Δεκεμβρίου και στην εορτή του κελλιού του, του Αγίου Γεωργίου, κανείς από τα χιλιάδες πνευματικοπαίδια του δεν τον τιμά με την παρουσία του.

Από το 2013 και την αγιοκατάταξή του, οι μοναδικοί κοσμικοί που τιμούν τον Άγιο εδώ στην πνευματική του γενέτειρα τα Καυσοκαλύβια, είναι τα πνευματικά μου παιδιά.

Γι’ αυτό ο Άγιος Πορφύριος είναι τόσο μεγάλος Άγιος. Διότι τον ταπεινώνουν ακόμη και μετά θάνατον.

Ολοκληρώνοντας θα αναφέρω δύο λόγια του Αγίου Πορφυρίου, όταν κάποιος του μίλησε για έναν καλό και ήσυχο επισκέπτη που είχε έρθει να δει τον γέροντα:


- «Τι πάει να πει, ότι όποιος είναι καλός και ήσυχος, είναι και στην Αλήθεια;»


Το να ζεις στην αλήθεια κατά τον Πορφύριο, ισούται με σταυρικό θάνατο. Ας θυμηθούμε λίγο πριν τη σταύρωση τι ρώτησε ο Πιλάτος το Χριστό:


- «Ποιός είσαι;»


- «Η Αλήθεια».


- «Και τι εστί αλήθεια;»

ΥΣ: Επιβεβαιώνοντας όσα περί αλήθειας προανέφερα, εντολή του Αγίου Πορφυρίου ήταν να μην τον φωτογραφήσει κανείς τους τελευταίους δύο μήνες.

Υπάρχει μόνο μία φωτογραφία που απεικονίζει τον Άγιο στη λιτή, από την εξόδιο ακολουθία που έγινε στο Κυριακό της Σκήτης.

Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τον π. Μάξιμο, χωρίς ο ίδιος να γνωρίζει την εντολή του γέροντα, θεωρώ ότι έγινε κατ’ οικονομία Θεού, να υπάρχει έτσι ένα ιστορικό ντοκουμέντο της κοιμήσεως του Αγίου Πορφυρίου.

Όμως κάποιοι είχαν το θράσος να κυκλοφορήσουν στις ημέρες μας, ένα βιβλίο για τον Άγιο Πορφύριο με φωτογραφία του, και ότι αυτή τραβήχτηκε τέσσερις ημέρες προ της κοιμήσεώς του με το δεξί του χέρι του σε στάση ευλογίας.

Μάλιστα άνθρωποι του μοναστηριού στο Μήλεσι δίνουν και συνεντεύξεις στο βιβλίο ενισχύοντας τον λανθασμένο δρόμο που έχουν πάρει.

Περίμενα μέχρι σήμερα, έστω και ένας από το περιβάλλον του γέροντα, να υπερασπιστεί αυτή τη μικρή ή μεγάλη παρακαταθήκη του γέροντα, που έλεγε:

- «Δεν θέλω να με βάλετε στις φωτογραφίες αλλά στις καρδιές σας»

Η αλήθεια είναι ότι αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε στο Μήλεσι, όταν ο γέροντας ήταν εκεί τα πρώτα χρόνια. Μου την παρέδωσε το 2005 ένας πολιτικός μηχανικός Π.Γ. ο οποίος την τράβηξε, με τον γέροντα να κρατά ένα ανεμιστηράκι στα χέρια του, ξαπλωμένος στο κρεβατάκι του, με την εικονίτσα του Αγίου Νεκταρίου στο πίσω μέρος.

Η φωτογραφία αυτή, (η οποία στο βιβλίο είναι κομμένη) την οποία παρέδωσα ως δώρο στον Οικουμενικό Πατριάρχη, από μόνη της επαληθεύει γιατί κάποιοι κατ’ επιλογήν τους είναι μακρυά από την αλήθεια, γιατί όπως ισχυρίζονται οι αρχές τους δεν συνάδουν με τις αρχές μου.

Φυσικά και δεν συνάδουν οι αρχές μου με τις δικές τους και φυσικά όλη η ανωτέρω παρέμβασή μου, γίνεται διότι τελικά κανείς από το περιβάλλον του Αγίου δεν θέλησε να υπερασπιστεί την ΑΛΗΘΕΙΑ την οποία ο γέροντας αγάπησε ολάκερη τη ζωή του.


Η επίμαχη φωτογραφία του Αγίου, που δεν έχει καμία σχέση με αυτό που γράφουν.

Πηγή: romfea.gr

Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2019

ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΑ.ΤΟ ΙΕΡΟ ΒΗΜΑ ΤΟΥ ΑΘΩΝΑ | 4Κ

Τα Καυσοκαλύβια και η ευρύτερη περιοχή τους, σε ένα μοναδικό αφιερωματικό βίντεο εναέριας λήψης και ανάλυσης 4Κ. Η περιοχή που αποκαλείται και ιερό βήμα του Άθωνα, βρίσκεται ακριβώς κάτω από τον Άθωνα στο νοτιότερο σημείο της Αθωνικής χερσονήσου, πήρε το όνομά της από τον Άγιο Μάξιμο Καυσοκαλύβη που ασκήτεψε στην περιοχή και οργανώθηκε σε ιδιόρρυθμη σκήτη από τον Άγιο Ακάκιο. 



Ψάλλει ο χορός ψαλτών "Τρίκκης Μελωδοί" τα εξής: 1. "Λίθον ον απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες", ο ειρμός της γ' ωδής του κανόνα της Τρίτης, μέλος Βαλασίου Ιερέως και Νομοφύλακος, ήχος α'. «Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας, αὐτὸς ἐστιν ἡ πέτρα, ἐν ᾗ ἐστερέωσε τὴν Ἐκκλησίαν ὁ Χριστός, ἣν ἐξ ἐθνῶν ἐξηγοράσατο». 2. Ο Τρισάγιος ύμνος, μέλος Πέτρου λαμπαδαρίου του Πελοποννησίου, ήχος β' και το ψαλλόμενο ως περισσή Δύναμις μετά κρατήματος σε μέλος Ξένου του Κορώνη. 3. Αλληλουϊάριο ή Προκείμενο του Ευαγγελίου, μέλος Γρηγορίου Στάθη, ήχος α'. 4. "Χαρᾶς τὰ πάντα πεπλήρωται", ιδιόμελο αναστάσιμο σε ήχο γ'. Οι λόγοι Ιωάννου του Δαμασκηνού, το μέλος Παναγιώτου Χρυσάφη του νέου. Ευχαριστούμε θερμά τον Δικαίο της Ι.Σ. Αγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων Γέροντα Γεώργιο για την άδεια του να δημιουργηθεί το παρόν αφιέρωμα.  

Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2019

Κύριε Τσίπρα που οδηγείτε τη χώρα;

Toυ Ιωάννη Κορνιλάκη

Απελθέτω η στιγμή ενός ακόμη Εθνικού Διχασμού...

Πολλές φορές ο λαός αυτός υπέφερε απ' την Εθνική φαγωμάρα. Δεν υπάρχει λόγος να υποφέρει ξανά. Τουλάχιστον λόγος αληθινός...
Υπάρχει δυστυχώς λόγος ψεύτικος, λόγος που επιβάλλεται από τους μόνιμους εχθρούς του Ελληνισμού...
Κι όμως, σήμερα, κ. Τσίπρα, βρίσκεστε απέναντι τεράστιας μερίδας του Ελληνικού λαού με την κατάπτυστη συμφωνία των Πρεσπών.
Ούτε το όνομα, ούτε την περιοχή που την υπογράψετε δεν αλλάξατε απ' το 1944, όταν εκεί στο ίδιο μέρος, στις Πρέσπες, ο πρόγονος Ζαχαριάδης, δεχόταν την ανεξαρτητοποίηση της Μακεδονίας.
Τότε την είπαν "Συμφωνία των Λιμνών", σεις σήμερα των Πρεσπών.
Έλεος, τόση αλαζονεία; Ούτε την περιοχή, ούτε το όνομα δεν αλλάξατε;
Διερωτώμαι γιατί... Τι επιδιώκετε;
Ξεχάσατε, αν διαβάσατε ποτέ, τι συνέβη στην Ελλάδα μετά τις θυσίες του Ελληνικού λαού στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου; Σας διέφυγε ότι αντί να μείνουμε μονιασμένοι και να διεκδικήσουμε στο τραπέζι των Νικητών τα δίκαια μας, φτάσαμε 70 και πλέον χρόνια μετά να διεκδικούμε πολεμικές αποζημιώσεις; Σας διέφυγε ο Εθνικός σπαραγμός 1946-1949;

Όμως ακόμη και στην υπόθεση ότι η Συμφωνία σας, και όχι του Ελληνικού λαού, είναι σωστή και επιβεβλημένη, ενημερώσατε τον Ελληνικό λαό; Εξηγήσατε τα πλεονεκτήματα για την Ελλάδα;
Να πείσετε ακόμη και κάποιους που αρέσκονται σε συνομωσιολογίες;

Δεν το πράξατε όχι γιατί είστε αφελής. Όχι γιατί αγνοείτε τι πρέπει να πράξετε. Όχι γιατί υπέστη κάποια βλάβη η ακοή σας, και δεν ακούτε την κραυγή του Έθνους...
Το πράτεττε και με πράξεις, αλλά κυρίως με ύφος αλαζονικό. Το πράτεττε χωρίς να ρωτήσετε τον Ελληνικό λαό. Τώρα θα μου πείτε και να τον ρωτήσω, υπάρχει περίπτωση να τον ακούσω;
Έχετε δίκιο. Κάνατε το λάθος να τον ρωτήσετε με Δημοψήφισμα το 2015, σιγά μη το ξανακάνετε...

Ο ηγέτης που δεν αντιλαμβάνεται τον παλμό και τον σφυγμό ενός λαού παύει να είναι ηγέτης, αφού περί Μεγάλου ούτε να το συζητάμε....
Ο ηγέτης που επιφέρει Διχασμό, ακόμη και με τον πριν κομματικό συνοδοιπόρο του, κάποιο άλλο επίθετο διεκδικεί...
Ο ηγέτης που οχυρώνεται σε ψήφους "αποστασίας", ψάξτε σε κάνα ιστορικό λεξικό για να διαπιστώσετε τον χαρακτηρισμό που η ιστορία τον "στολίζει".

Εγώ όμως ανησυχώ από τις εκτροπές που ενδεχομένως να προκύψουν και που ενδεχομένως να έχετε υπολογίσει, και πολύ περισσότερο να τις επιδιώκετε κιόλας, και ο νοών νοείτω...

Αν και φυσικά δεν πρόκειται ποτέ να διαβάσετε αυτά που γράφω, σας πληροφορώ ότι έτσι κι' αλλιώς δεν τα γράφω για σας.
Τα γράφω για να βάλω και γω την υπογραφή μου δίπλα σε Ελληνίδες και Έλληνες, που βαθειά στη ψυχή τους βρίσκεται η αγάπη για την Πατρίδα μας, γιατί για κάποιους δεν ήταν ποτέ...

Ας ολοκληρώσω με τα λόγια ενός Αληθινά Μεγάλου Ηγέτη, μετά τον Ιωάννη Καποδίστρια, του Ελευθερίου Βενιζέλου, από το κρεββάτι ενός νοσοκομείου στο Παρίσι, αφού οι γνωστοί-άγνωστοι της εποχής (ξέρετε τώρα εσείς) αποπειράθηκαν να τον δολοφονήσουν με την μεγαλειώδη Συνθήκη των Σεβρών στα χέρια του...

"Δεν θέλω να με εκδικήσουν. Αποποιούμαι εντονώτατα παν αντίποινον.
Ελυπήθην μεγάλως, πληροφορηθεί τας εν Αθήναις εξελιχθείσας παρ-εκτροπάς.
Ένα μόνον όνειρον είχα κατά τον βίον μου.
Ελλάδα μεγαλυτέραν, ισχυράν δια της Ενώσεως όλων των τέκνων της.
Εαν έχω εχθρούς τόσον χειρότερον δι' αυτούς.
Δεν αναγνωρίζω αυτούς ως τοιούτους, ούτε παραδέχομαι την εκδίκησιν.
Θέλω την λήθην, την ειρήνευσιν, την Ομόνοιαν όλων των Ελλήνων"

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019

Γέρων Γεώργιος: "Η σταύρωση προηγείται της Ανάστασης του Ελληνισμού"

Ομιλία του Δικαίου της Ι.Σ. Αγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων Αγίου Όρους Γέροντα Γεωργίου, που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 10 Μαΐου 2016 στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίτσα Κολοκυνθούς).

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2019

Πατριαρχική Θεία Λειτουργία Θεοφανείων - Φανάρι 6.1.2019

Εκτενή αποσπάσματα από την μεγάλη εορτή των Αγίων Θεοφανείων την Κυριακή 6 Ιανουρίου 2019 στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Κωνσταντινούπολη, προεξάρχοντος της Α.Θ. Παναγιότητος Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου και συλλειτουργούντος του Μακαριωτάτου Μητροπολίτου της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας κ.Επιφανίου. Κατά τη Θεία Λειτουργία ο Παναγιώτατος κ.Βαρθολομαίος ενεχείρισε επίσημως την περγαμηνή αποδόσεως της αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας στον κ.Επιφάνιο.